Vrouwenrechten: We maken stappen vooruit, maar helaas ook stappen terug

In de Bini-mini collega van donderdag 17 november vertelde Maggie Schmeitz van Stichting Ultimate Purpose waarom speciale vrouwenrechten nodig zijn.
Het mini- college was deel van de reeks “BINI_mini’s” die werden georganiseerd door Projekta en het Burgerinitiatief voor Participatie en Goed Bestuur (BINI) als onderdeel van de 9e Democratiemaand, welke als thema had “Kritische Burgers”.

Mensenrechten in het Privé Domein
Maggie Schmeitz startte de sessie met een korte geschiedenis van mensenrechten. De rode draad  was dat deze rechten op iedereen van toepassing waren, en dus niet voorbehouden waren aan een bepaalde groep. De universele verklaring van de rechten van de mens is de eerste internationale bevestiging van de universaliteit van mensenrechten. Alhoewel het verdrag geen bindende kracht heeft, heeft het in de loop der jaren grote morele betekenis gekregen als de belangrijkste internationale standaard voor mensenrechten. Waarom er daarna nog speciale vrouwenrechten zijn gekomen, komt o.a. omdat de Verklaring de schending van mensenrechten in het openbare leven makkelijk erkent, maar niet zo makkelijk in het privé domein, het huiselijk leven.

Publiek domein vs. Privé domein 
De spreker gaf aan dat we de wereld kunnen verdelen in het publieke domein, waar er wordt gewerkt tegen beloning en waar economische en politieke besluiten worden genomen, en het privé domein waar er voor huishouden en kinderen wordt gezorgd. Traditioneel is het publieke domein het terrein van mannen, en in het privé domein voor vrouwen die onbetaald zorgen voor kinderen en huishouden. Het huwelijk werd daarom in feite een seksueel-economische verbintenis tussen man en vrouw: de man met als plicht de familie financieel te verzorgen; de vrouw om kinderen te baren en te zorgen voor de man en kinderen en eventueel zieken en ouderen. Seksualiteit is daarmee ‘huwelijkse plicht’ geworden. Als voorbeeld noemde Schmeitz het vrijwilligerswerk in kerken en buurtorganisatie, vakbonden van onderwijzers. Het werk wordt nog steeds door overwegend vrouwen gedaan, en de bestuursfuncties worden door overwegend mannen bekleed. Voor wat de vakbeweging betreft is dit wellicht een van de reden waarom bepaalde issues rond zwangerschapsverlof en kinderopvang  maar niet gerealiseerd kunnen worden, zei de inleider.

Seksuele en reproductieve rechten
Een van de onderwerpen die onder een vergrootglas geplaatst is, zijn de seksuele en reproductieve rechten van vrouwen. De rechtvaardiging van de sociale controle op de seksualiteit van vrouwen wordt op verschillende manieren onderbouwd gaf Schmeitz aan. Een van de reden is dat het het voorbestaan van je samenleving betreft, en er dus controle op moet worden uitgeoefend door anderen dan de vrouw zelf. Alhoewel we vaak zeggen dat seks en alles wat daarmee te maken heeft privé is, bemoeit iedereen zich ermee.

Het huwelijk wordt dan gezien als de scheidslijn tussen dingen die goed of slecht zijn, hield de spreker haar toehoorders voor. Voor het huwelijk mag je geen seks hebben, want dan is het slecht, na het huwelijk is het plicht. Seksualiteit heeft een impact op mensenrechten, omdat we zien dat vrouwen niet echt zelf mogen beslissen. Dit terwijl seksuele rechten, het recht om, vrij van dwang, zelf te bepalen met wie, wanneer en hoe haar of zijn seksualiteit te beleven, vastgelegd zijn in verschillende internationale verdragen: Convention on Elimination of all forms of Discrimination Against Women (CEDAW);Convention on the Rights of the Child (CRC).  

Reproductieve rechten geeft de spreker aan, geven vrouwen het recht om, zonder dwang, met volledige verantwoordelijkheid te beslissen over het krijgen van kinderen, of, wanneer, en hoeveel. Ook deze rechten zijn vastgelegd in internationale verdragen. Het legt de verplichting bij de Staat  om toegang  tot informatie, diensten en voorbehoedsmiddelen te garanderen. Samen met de deelnemers is nagegaan wat het verband is tussen seksuele en reproductieve rechten en verschillende andere rechten z.a. het recht op onderwijs, het recht op werk, het recht op vrijheid van expressie. Uit de voorbeelden bleek duidelijk dat vrouwen in tegenstelling tot mannen het gevoel hebben dat ze een keuze moeten maken.

Aangeleerd gedrag kan afgeleerd worden 
Schmeitz ging in op de verschillende manieren waarop we de dingen die we denken over mannen en vrouwen hebben geleerd. Hierbij ging ze ook in op enkele voorbeelden van de traditionele genderrollen. Wat van generatie op generatie is aangeleerd, is onderdeel geworden van waarden, normen, collectief gedrag, en instituties, het leidt tot de overtuiging dat het van nature  zo is: “ze zijn zo”. Aangeleerd gedrag kan afgeleerd worden, maar het neemt dus veel tijd en veel (zelf) reflectie om te ontleren op ieder niveau.

Elkaar aanspreken 
We maken stappen vooruit, maar helaas ook stappen terug, gaf Schmeitz als slotopmerking aan. Het is niet makkelijk, en over de hele wereld zie je dat er een backlash is. Als voorbeeld zijn de onlangs gehouden verkiezingen in de VS genoemd. De uitslag kan enorme impact hebben op de beleving van seksuele en reproductieve rechten in Suriname, omdat onze Stg. Lobi financiële middelen krijgt van de International Planned Parenthood Federation (IPPF). Een terugval in de financiële middelen van de IPPF zal ook in Suriname merkbaar zijn.


Voor jezelf durven opkomen, en andere vrouwen ondersteunen zijn enkele van de acties die je als individu kunt ondernemen gaf de spreker aan. Maar ook mannen veel meer aanspreken was het advies aan het einde van de avond.

Ken je mensenrechten, dat is het werk van kritische burgers

Steeds vaker is een eerste reactie op een roofoverval of roofmoord “Dood aan die criminelen!”. Velen lijken van mening dat er teveel waarde wordt gehecht aan de rechten van criminelen en te weinig aan de mensenrechten van de slachtoffers. Dit was voor Projekta en BINI (het Burgerinitiatief voor Participatie en Goed Bestuur) aanleiding om tijdens de 9e Democratiemaand ook aandacht te besteden aan de basisprincipes van Mensenrechten. Mr. Dr. Gaetano Best ging tijdens het BINI-Mini college “Mensenrechten” op donderdag 17 november in op wat mensenrechten nu eigenlijk zijn, wat ze betekenen voor slachtoffers en daders, voor ons allemaal, en hoe ze werken in de praktijk. Best is op 20 oktober 2016 gepromoveerd aan de Universiteit van Amsterdam. Voor zijn proefschrift getiteld “Fair and Accurate Fact-Finding in Dutch Atrocity Crimes Cases” heeft hij onderzoek gedaan naar de berechting van internationale misdrijven, zoals volkerenmoord, oorlogsmisdrijven, misdrijven tegen de menselijkheid en foltering.

Waarom mensenrechten 
Best startte de sessie door in te gaan op wat mensenrechten zijn. Hij stond stil bij de twee functies van mensenrechten, nl. de zwaard- en de verkeerslichtfunctie. De zwaardfunctie heeft betrekking op mensenrechten ter bescherming van de persoonlijke vrijheden van burgers tegen overdadige inmenging van de overheid. De verkeerslichtfunctie van mensenrechten, komt tot uiting in de relatie burger- overheid, waarbij mensenrechten de relatie tussen overheid en burger vorm geven. De overheid heeft hierbij zowel een onthoudingsplicht als een zorgplicht. Als voorbeeld hiervan noemde de inleider het recht op leven. Aan de ene kant mag de overheid dat recht niet schenden, en zal daardoor geen handelingen moeten verrichten om dat recht te schenden, tegelijkertijd is de overheid verplicht te handelen als het recht op leven geschonden wordt.

Klassieke rechten v.s. Sociale en economische rechten 
Best ging ook in op de verschillende rechten, waarbij er onderscheid wordt gemaakt tussen 2 soorten, namelijk de klassieke grondrechten en de sociale en economische rechten. Tot de klassieke grondrechten behoren o.a. het recht op leven en de vrijwaring van discriminatie. Het recht op onderwijs en het recht op gezondheidszorg zijn voorbeelden van de sociale en economische rechten, ook wel de soft rights genoemd. De spreker ging ook in op de verschillen in naleving van de 2 groepen van rechten. Bij de klassieke rechten gaat het om rechten waar de Staat geen inbreuk op mag maken; inbreuk hierop is makkelijk meetbaar. De sociale en economische rechten houden een inspanningsplicht in voor de Overheid, en inbreuken hierop zijn moeilijk te onderscheiden, vandaar dat deze soft right worden genoemd. Als bijvoorbeeld je eigendomsrecht wordt geschonden, en dus iets dat jouw bezit is wordt vervreemd/gestolen, dan kan je makkelijk bij de rechter het recht verhaald worden. Bij het recht op gezondheidszorg, een voorbeeld van een soft right, is inbreuk daarop moeilijk te meten. Dit omdat de mate van gezondheidszorg welke een overheid kan bieden sterk afhankelijk is van het welvaartsniveau van het land. Het is veel moeilijker om de Overheid te dwingen zich aan haar plicht te houden.

Regels inperking klassieke grondrechten 
Best hield zijn gehoor voor dat hoewel sommige rechten absoluut zijn, dit niet geldt voor de meeste mensenrechten. Het recht op vrije meningsuiting bijvoorbeeld geeft je niet het recht een ander onnodig te grieven; je kunt daarop worden aangesproken, het grieven is strafbaar gesteld.
De inperking van de grondrechten mag echter niet zomaar, gaf de spreker aan. Deze moet bij wet zijn voorzien, het moet een geoorloofd doel hebben en het moet noodzakelijk zijn in een democratische samenleving . Om de noodzakelijkheid van de inperking te toetsen moet nagegaan worden als de beperkende maatregel geschikt is om het doel te bereiken, of er wel of niet een minder vergaand middel is om het doel te bereiken, en of door de maatregel gediende belang opweegt tegen de beperking. De in te voeren inperking moet aan al deze 3 elementen voldoen. Best vroeg aan zijn gehoor de elementen van de noodzakelijkheid toetst toe te passen op de herinvoering van de doodstraf voor het indammen van de criminaliteit.  Dit stuitte bij de vraag of er geen minder vergaand middel is waarmee hetzelfde doel bereikt kan worden. Best gaf aan dat met het beëindigen van iemands leven, als afschrikmiddel niet werkt, en dat daarmee de echte oorzaken van criminaliteit niet worden aangepakt. Ter illustratie hiervan gaf hij aan dat in landen met de laagste criminaliteitscijfers de doodstraf al heel lang is afgeschaft.  

Best ging ook in op de horizontale werking van mensenrechten. Mensenrechten functioneren als een symbolisch verkeerslicht tussen hoe burgers zich tot elkaar verhouden. De horizontale werking van mensenrechten verloopt niet onproblematisch en rechten kunnen met mekaar botsen, hield de spreker zijn gehoor voor

Doden van dieven
Er werden twee cases besproken tijdens het mini-college.
Best somde voor de eerste casus enkele van de standpunten van Facebook-gebruikers op die juichten bij berichten over een gedode crimineel. Best geeft aan dat in Suriname het recht op leven een absoluut recht is, en stelde de retorische vraag wat burgers het recht geeft onder welke omstandigheid dan ook het leven van een ander te beëindigen. Hij is van mening dat het doden van dieven, het middel, niet in verhouding staat tot het doel. Dit omdat er minder vergaande manieren zijn om het recht dat bij diefstal geschonden wordt te verhalen. Je kunt niet de schending van het ene recht beantwoorden met de schending van een ander recht, je mag niet als eigen rechter optreden gaf Best aan.

De spreker ging ook in op het beroep op noodweer. Bij elke schending moet er een strafrechtelijk onderzoek plaatsvinden. Het beroep op noodweer zal alleen maar slagen bij noodzakelijke verdediging van de integriteit van het lichaam, eerbaarheid of eigendom. Ook hierbij staat overeind dat het middel dat je gebruikt hebt in verhouding moet zijn tot het doel.
Juichen bij de dood van een crimineel is hoog problematisch volgens Best. Hij geeft aan dat het recht op leven een mensenrecht is, ook een dief een mens is, en ieder mens het absoluut recht tot leven heeft. Als je dus juicht om de dood van een dief, is dit een verkapte oproep tot schenden van een fundamenteel mensenrecht.

Discriminatie LBGT
De tweede casus die door Best onder een vergrootglas werd geplaatst waren de standpunten van Facebook-gebruikers over het niet erkennen van LBGT rechten. Hij gaf aan dat er hier sprake is van botsing van twee rechten, het recht op vrijwaring van discriminatie versus recht op vrijheid van religie. De vraag die gesteld moet worden is welk recht voorrang krijgt. Best geeft aan dat gelijke behandeling van LBGT’s niet leidt tot een beperking van het recht op vrijheid van religie. Hij stelt dat je een voorstander bent van discriminatie als je zegt dat de overheid LBGT rechten niet moet vastleggen in de wet. Religie is een privé aangelegenheid, en kan niet ten grondslag gelegd worden voor overheidsbeleid.  Er bestaat geen hiërarchie tussen mensenrechten. Gelovigen zouden het niet toestaan dat de LBGT gemeenschap oproept tot inperking van vrijheid van geloof, waarom zou de LBGT gemeenschap dan moeten dulden dat gelovigen oproepen tot discriminatie o.b.v. seksuele geaardheid? hield Best de aanwezigen voor.

Ken je mensenrechten 
Best sloot de mini-college af door aan te geven dat je mensenrechten niet hebt, maar dat je ze krijgt. Mensenrechten werken pas bij beroep daarop. Dit eist dat burgers niet alleen kritisch zijn, maar ook geïnformeerd. Je moet je mening ventileren op grond van kennis, want alleen dan kun je op een goede, steekhoudende manier opkomen voor je eigen rechten.
Als slotopmerking gaf de spreker aan dat ook als onze rechten misschien niet geschonden worden, wij wel moeten opkomen als de rechten van anderen geschonden worden. Want wat hun vandaag overkomt, kan jou morgen ook overkomen.

Treinen bekeken, Regeringsverklaring herschreven- Master class “Kritische beschouwing”

Op zaterdag 19 november, werd de Mini-Masterclass “Kritische Beschouwing, opinievorming en –uiting” verzorgd in het kader van de 9e Democratiemaand, georganiseerd door PROJEKTA met het Burgerinitiatief voor Participatie en Goed Bestuur. De sessie werd gefaciliteerd door Sharda Ganga, directeur van PROJEKTA. Het publiek bestond uit 28 deelnemers, variërend van een gepensioneerd militair, leerkrachten, juristen, economen, mijnbouwdeskundigen, tot gemeenschapswerkers, studenten, en een brandweerman.


Beschouwing en opinievorming vanuit een kader

Sharda Ganga startte de sessie door in te gaan op wat kritisch denken is, en wat de kenmerken zijn van kritische denkers, zoals nieuwsgierigheid, een open en onderzoekende houding, en waarheidsgerichtheid. Daarna beschreef ze enkele veel voorkomende redeneerfouten, zoals inductie en verkeerde premissen. Een actueel persbericht van het Ministerie van Financiën over de IMF-missie werd door de deelnemers onder de loep genomen met het voorgaande in gedachten. Daarbij bleek dat het bericht meer vragen opriep dan dat het antwoorden gaf. Een rollenspel werd toen gespeeld, waarbij de deelnemers in hun rollen als journalist vragen konden afvuren op ‘Minister Ganga’.

Een van de belangrijkste handvatten voor kritische beschouwing en opinievorming is het gebruik van referentiekaders. Dit zijn raamwerken waaraan teksten, situaties en uitspraken kunnen worden getoetst. Ze maken het proces van onderzoek, toetsing en analyse gemakkelijker.
Enkele van deze ‘referentiekaders’ van het Burgerinitiatief werden nader bekeken: mensenrechten, goed bestuur en duurzame ontwikkeling.
Als oefening, bestudeerden de deelnemers vervolgens nieuwsberichten over het beruchte treinenproject vanuit het kader van Goed Bestuur: kijken naar rekenschap, transparantie, rechtsstaat, responsiviteit, billijkheid, inclusiviteit, en participatie. Voor de deelnemers was het een eye-opener om met een andere ‘bril’ op naar de berichten te kijken: hun onvrede kreeg woorden, nu ze duidelijker konden aangeven wat er niet klopte aan de werkwijze vanuit een kader.

Regeringsverklaring herschreven
Een veel voorkomende tekortkoming van teksten is het ‘wollig schrijven’: veel en lange woorden gebruiken, steeds hetzelfde herhalen met andere woorden. Deelnemers stortten zich, na een korte uitleg, op delen van de laatste Regeringsverklaring, en brachten alinea’s van 10 – 15 regels terug naar 2 of 3 zinnen, waarbij de kern van die alinea nog altijd intact bleef, maar de tekst nu wel begrijpelijker werd.

Daarna behandelde Ganga voorbeelden van makkelijk te produceren kritische stukken: opiniestukken, timelines, woorden-analyses, ‘close reading’ van teksten, en opsommingen als ingang. Uit Projekta’s ‘State of our Democracy’ nieuwsbrieven werden voorbeelden van artikelen gehaald, die gemaakt zijn op basis van timeline- en tekst-onderzoek. Onderzoek is namelijk niet zo moeilijk als velen denken, maar het vereist wel nauwkeurigheid en tijd.

Ter afsluiting, gaf Ganga tips en adviezen over de inhoud, structuur en stijl van opiniestukken, waarbij haar persoonlijke ervaring als schrijver aan de orde kwam. Als belangrijkste advies gaf zij mee om te lezen, lezen, en nog meer te lezen: internationale kranten, tijdschriften, romans, stripverhalen, het maakt niet uit. Alles helpt om je denkkader te vormen en te veranderen. Naast lezen is het ook van belang om te blijven schrijven- alleen door veel te schrijven leer je schrijven.

Bij de evaluatie gaf een groot deel van de deelnemers aan dat zij met een meer kritische blik zullen kijken naar publicaties, vanuit een duidelijk referentiekader: ”ik lees nooit meer op dezelfde manier de krant” werd gezegd.

Mini-masterclass: de kunst van kritische beschouwing, opinievorming en -uiting

Projekta presenteert op zaterdag 19 november de 2e mini-masterclass in het kader van Democratiemaand 2016. Deze mini-masterclass gaat over de kunst van kritische beschouwing, opinievorming en -uiting.

Wij kijken allereerst naar verschillende kaders voor kritische beschouwing en analyse (zoals goed bestuur en mensenrechten), als basis voor het vormen van een mening. Met behulp van concrete praktijkgevallen, zullen deelnemers oefenen in het analyseren van cases en beleid, op basis van de denkkaders die zijn behandeld. Als laatste onderdeel van de mini-masterclass, leer je hoe je mening te presenteren, waarbij wij zullen ingaan op de basisstappen voor opiniestukken en andere vormen van meningsuiting.

De facilitators zijn Sharda Ganga en Rayah Bhattacharji van PROJEKTA.

"De kunst van kritische beschouwing, opinievorming en -uiting" wordt gehouden van 9.30 - 15.00u, in de zaal van het Blindencentrum (dr. Sophie Redmondstraat). De mini-masterclass is gratis toegankelijk voor een ieder, maar voorafgaande registratie is wel verplicht, vanwege een beperkt aantal zitplaatsen. Snacks en koude dranken zullen tegen een lage prijs worden verkocht. 

Registratie kan via projekta@sr.net of telefonisch via 439924 / 439925.

BINI-mini's: zodat u goed onderlegd discussies kunt voeren

Iedereen praat, maar weten ze wel wat ze zeggen?

Iedereen heeft een mening, maar kloppen de feiten waarop ze die mening baseren wel?

Met de Bini-Mini’s willen wij u voldoende achtergrondinformatie geven om u in discussies niet te laten overdonderen door mensen die doen alsof ze het (beter) weten. 

De “BINI-mini’s”  zijn korte interactieve colleges voor basiskennis en bewustwording, bestemd voor niet-deskundigen. Er zijn drie kernthema’s: mensenrechten, financieel-economisch en goed bestuur.

Thema: Mensenrechten

Huiselijk geweld

Helaas is geweld binnen de huiselijke sfeer een zeer actueel thema. Het lijkt vandaag de dag alsof er vaker dan ooit (dodelijke) slachtoffers vallen. Is dit wel zo? En aangezien het geweld in de privésfeer betreft, is er ook geweld en onrecht waar we niets van horen. Wat zijn bijvoorbeeld de problemen waar kwetsbare groepen zoals kinderen en seniore burgers mee geconfronteerd worden? Carla Bakboord en Henna Guicherit van het Women’s Rights Centre (WRC) zullen ingaan op de oorzaken en gevolgen van huiselijk geweld. Tijdens deze BINI-mini zal ook aandacht worden besteed aan welke rechten slachtoffers en daders hebben volgens de wet.

Carla Bakboord, Henna Guicherit, DINSDAG 15 NOVEMBER, 18.00-19.30 UUR, LALLA ROOKH, GEBOUW 2

Mensenrechten algemeen

Steeds vaker is een eerste reactie op een roofoverval of roofmoord “Dood aan die criminelen!” Wanneer er vervolgens gewezen wordt op de rechten van vermeende criminelen, voelen velen dat er niet genoeg waarde wordt gehecht aan de mensenrechten van de slachtoffers. Gaetano Best gaat in op wat mensenrechten nu eigenlijk zijn, wat ze betekenen voor slachtoffers en daders, voor ons allemaal, en hoe ze werken in de praktijk. 

Gaetano Best, DONDERDAG 17 NOVEMBER, 18.00-19.30 UUR, LALLA ROOKH, GEBOUW 2

Vrouwenrechten

Maggie Schmeitz vertelt waarom het nodig is om speciale vrouwenrechten te hebben, en waarom de roep dat “vrouwen het overnemen, en waarom hebben die gendermensen geen oog voor de mannen”  een gemakzuchtige redenering is die haaks staat op de realiteit. Laat u niet langer afleiden door dit soort uitspraken!

Maggie Schmeitz, DONDERDAG 17 NOVEMBER, 19.45-21.15 UUR, LALLA ROOKH, GEBOUW 2

Thema: Goed Bestuur

Drie wetten die we niet hebben: Wet op de Jaarrekening, de Anticorruptiewet en de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB)

De Wet Openbaarheid van Bestuur is fundamenteel voor het maken en uitvoeren van beleid. Met dergelijke controlemechanismes kan de hele gemeenschap controle uitoefenen, aldus president Bouterse. Dat zeggen wij al heel lang- met name dat de Anticorruptiewet nauwelijks zinvol is zonder een Wet Openbaarheid van Bestuur. Ook de Wet op de Jaarrekening is een onmisbaar instrument voor het afleggen van rekenschap en om controle te kunnen uitoefenen op hoe overheidsinstanties en politieke ambtsdragers hun werk uitvoeren. Cyril Soeri, Sharda Ganga en Rayah Bhattacharji zullen tijdens deze BINI-mini ingaan op waarom deze wetten onmisbaar zijn en waar zij aan moeten voldoen om daadwerkelijk een verschil te kunnen maken. Ook het huidige concept van de Anticorruptiewet wordt ontleed. 

Rayah Bhattacharji, Cyril Soeri, Sharda Ganga, DINSDAG 15 NOVEMBER, 19.45-21.15 UUR, LALLA ROOKH, GEBOUW 2

De rol van de Rekenkamer in Goed Bestuur

Het kan niemand zijn ontgaan: we leven in een precaire situatie. Nu is het meer dan ooit belangrijk dat er degelijk, transparant financieel beleid gevoerd wordt. Charmaine Felter, voorzitter van de Rekenkamer, vertelt over de taken en bevoegdheden van dit instituut, oftewel: welke rol speelt de Rekenkamer in het realiseren van goed bestuur. Want het is belangrijk dat de CLAD haar werk doet, maar de Rekenkamer is net zo belangrijk. 

Charmaine Felter (Vz. Rekenkamer), DONDERDAG 17 NOVEMBER, 19.45-21.15 UUR, LALLA ROOKH, GEBOUW 2

Mijnbouw en duurzame ontwikkeling

Decennia lang is Suriname voor haar ontwikkeling afhankelijk geweest van mijnbouw. Nu natuurlijke grondstoffen op lijken te raken en de internationale roep om duurzame ontwikkeling ook in ons land steeds luider klinkt, is het een goed moment om stil te staan bij de vraag of mijnbouw en duurzame ontwikkeling wel samen gaan. Dimitri Tjon Sie Fat (Green Heritage Fund Suriname) zal op een interactieve manier de gehele mijnbouwketen doorlopen. Er wordt onder andere stilgestaan bij welke stappen Suriname mist en wat de gevolgen hiervan zijn, maar ook zal er aandacht zijn voor de alternatieven voor (duurzame) ontwikkeling. 

Dimitri Tjon Sie Fat, WOENSDAG 16 NOVEMBER, 18.00-19.30 UUR, LALLA ROOKH, GEBOUW 1

Thema: Financieel-economisch

Basiskennis, prangende vragen. Leningen, staatsobligaties en wisselkoersen 

Nu de goudprijs is gedaald en Suriname in een financiële crisis is komen te verkeren, stellen wij vragen die we eerder niet stelden- nu willen we het naadje van de financiele kous wel weten. Steven Debipersad van de Vereniging van Economisten in Suriname (VES) zal ons basis economische, financiele en monetaire informatie verstrekken zodat we antwoord kunnen geven op prangende vragen zoals “Hoeveel hebben wij geleend, hoeveel moeten we terug betalen en wanneer? Hoe kan het dat de koers steeds verder omhoog gaat?

Steven Debipersad, DINSDAG 15 NOVEMBER, 18.00 - 19.30, LALLA GEBOUW 2 

De gouddeal(s): de feiten, niet de verhalen 

Rosebel Gold Mines (RGM), Suriname Gold Company L.L.C. (SURGOLD), voor hoeveel procent doet Suriname mee? Wat zijn de afspraken?Wat houden de deals in, en  wat betekenen ze voor de toekomst van ons land? Wat had anders gemoeten/gekund?

Aroen Gangaram Panday graaft samen met ons naar antwoorden. 

Aroen Gangaram Panday, WOENSDAG 16 NOVEMBER, 19.45 - 21.15, LALLA ROOKH, GEBOUW 1.

‘s Lands begroting: hoe lees je dat? 

Zonder een begroting waarin wordt aangegeven wat je denkt dat je gaat verdienen en waaraan je het zal uitgeven zal je je doelen in je persoonlijk leven moeilijk bereiken. Geldt dat ook voor de overheid?  Waar komt het geld dat de overheid besteed vandaan? En waar zal de Regering het komend jaar haar geld aan uitgeven? Is er meer over minder voor onderwijs en gezondheidszorg? Is er ruimte voor dat wat jij belangrijk vindt?

Om achter die informatie te komen moet je ’s Lands Begroting ter hand nemen. Maar hoe lees je dat? Monique Essed Fernandes zal op een interactieve manier hierop ingaan.

Monique Essed Fernandes, DONDERDAG 17 NOVEMBER, 18.00 - 19.30, LALLA ROOKH, GEBOUW 2

Rooster

Aanmelden

Alle activiteiten van de Democratiemaand zijn kosteloos, hoewel registratie vooraf verplicht is. Mail naar projekta@sr.net of bel op 439925.

Achtergrond informatie

 

PROJEKTA organiseert deze maand i.s.m. het Burgerinitiatief voor Participatie en Goed Bestuur, voor de 9^e keer de Democratiemaand. Het thema is ‘Kritische Burgers: Rechten en Verantwoordelijkheden’. Deze editie is gericht op het bevorderen van kritisch, democratisch burgerschap.

Het thema: Kritische Burgers

Kritisch, democratisch burgerschap wil zeggen: niet alleen kritiek geven om kritiek te geven, maar praten vanuit een op feiten gebaseerde opinie. Niet alleen protesteren, maar weten wat betekenisvolle citizens action is. Niet alleen de vinger wijzen naar de Staat en de Regering, maar bijdragen aan maatschappelijk welzijn, de beleving van mensenrechten en democratie,  waar we kunnen – altijd op basis van een kritische blik.

Kritisch, democratisch burgerschap vereist een leergierige geest. Het vraagt om het vermogen om feiten van fictie  te onderscheiden, om  basisprincipes van mensenrechten, rechtsstaat en goed bestuur te begrijpen en toe te passen in redeneringen , acties en in analyse van beleid, toespraken, en teksten.

Kritische burgers worden niet geboren – zij worden gevormd.

Wij geloven dat debatten en discussies inboeten aan kwaliteit, onder andere omdat burgers niet voldoende uitgerust zijn om beleid te analyseren, niet voldoende achtergrondinformatie hebben om een afgewogen mening te vormen, en onvoldoende vaardigheden  om samenhangende argumenten te presenteren. De masterclasses en bovenstaande BINI-mini’s van de Democratiemaand 2016 beogen hier verandering in te brengen.

Achtergrond: Het Burgerinitiatief

Het Burgerinitiatief voor Participatie en Goed Bestuur (BINI) is een collectief van maatschappelijke organisaties en individuele burgers die een rechtvaardige maatschappij voorstaan, waarin de mens en menselijke waardigheid centraal staan, en de beleving en waarborging van de rechten van alle burgers het uitgangspunt is voor het handelen van de Regering, het Bedrijfsleven, en de Civil Society zelf.

Aan het Burgerinitiatief neemt een groot aantal maatschappelijke organisaties en individuele burgers deel, die allen jarenlange expertise bezitten op hun werkgebied zoals Projekta, VES (Vereniging van Economisten in Suriname), VSB (Vereniging Surinaams Bedrijfsleven), VIDS (Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname), Tropenbos International Suriname, GHFS (Green Heritage Fund Suriname), Stg Projekten Christelijk Onderwijs Suriname, Stg Onderwijs EBGS, Stg Ultimate Purpose, Women’s Rights Centre, Vrouwen Parlement Forum, LGBT Platform Suriname, Stas International, Global Shapers Paramaribo, Universiteitsinstituut Kinderrechten (UK), Foundation for Human Development, Sofie Ruysschaert (WWF Suriname), Lisa Best, Monique Essed-Fernandes, Antoon Grunberg, Fenna Walhain, Hans Lim A Po, Aroen Gangaram Panday en Nancy del Prado.

De thematische werkgroepen van BINI zijn: Democratie, Goed Bestuur en Rechtsstaat; Milieu; Financieel-Economische en Monetaire Ontwikkeling; Kinderrechten; Gender; Rechten van Inheemsen en Tribale Volkeren; Fatsoenlijk Werk; Onderwijs; Gezondheid; Sport; en Ruimtelijke Ordening.

Achtergrond: Waarom Democratiemaand? 
De Internationale Dag van de Democratie, vallend op 15 september, werd in 2007 geproclameerd door de Verenigde Naties. Regeringen werden daarbij opgeroepen om nationale programma’s te ontwikkelen en uit te voeren voor het versterken van democratie in hun landen. 
“Democratieën worden niet in een dag geboren, noch gemaakt in een jaar, en verkiezingen alleen maken geen democratie”, zei de voormalige VN secretaris generaal Ban Ki Moon.

Democratie vraagt om een voortdurend en nauwgezet werken aan de realisatie ervan. In een duurzame democratische cultuur kennen de burgers hun rechten en verantwoordelijkheden. En als niet iedereen deze kent, dan moet dit door middel van educatie en informatie worden verspreid. Daarom brengt Projekta al sinds 2008, elk jaar een maand lang dit thema onder de aandacht van alle Surinamers.  Nu samen met haar partners van het Burgerinitiatief voor Participatie en Goed Bestuur.

Mini-Masterclass: De kunst van gerichte actie (de burger als activist)

Registreer Snel! Mini-Masterclass: De kunst van gerichte actie (de burger als activist) Wat als je internetverbinding een gruwel is, kun je dan echt niets doen? Wat kun je doen om je stem te laten horen, als consument en/of als (ontevreden) burger? Wat kun je nog meer doen behalve op straat protesteren? Welke vormen van actie zijn er? Wanneer kies je waarvoor? Wanneer en waarom komen mensen wel in actie, wanneer niet? Waarom lukt de ene actie wel en de andere niet? Waar moet je op voorbereid zijn als je oproept tot actie? Wil je antwoord op deze en andere vragen, kom dan naar de sessie op zaterdag 12 november 2016, 9.30u-15.00u. (Vooral aan te raden voor mensen die vinden dat "Surinamers te lui of te dom zijn, daarom komen ze niet in actie in deze tijd!)

Voor meer informatie over de Democratiemaand:

http://projekta-suriname.blogspot.com/2016/11/programma-democratiemaand-2016.html

http://projekta-suriname.blogspot.com/2016/11/waarom-democratiemaand.html

http://projekta-suriname.blogspot.com/2016/11/democratiemaand-2016.html

PROGRAMMA DEMOCRATIEMAAND 2016

DEMOCRATIEMAAND 2016

Het thema van Democratiemaand 2016 is “Kritische Burgers”.  Deze 9^e editie is gericht op het bevorderen van kritisch, democratisch burgerschap. Dat wil zeggen: niet alleen kritiek geven om kritiek te geven, maar praten vanuit een op feiten gebaseerde opinie. Niet alleen protesteren, maar weten wat betekenisvolle citizens action is. Niet alleen de vinger wijzen naar de Staat en de Regering, maar bijdragen waar we kunnen, aan maatschappelijk welzijn, de beleving van mensenrechten en democratie  - altijd op basis van een kritische blik.

Kritisch, democratisch burgerschap vereist een leergierige geest.

Het vraagt om het vermogen om feiten van fictie  te onderscheiden, om  basisprincipes van burgerschap, mensenrechten, rechtsstaat en goed bestuur te begrijpen en toe te passen in redeneringen en acties,  en in analyse van beleid, van toespraken, van andere teksten.

Kritische burgers worden niet geboren – zij worden gevormd.

Dit vereist een expliciete wil en bereidheid om burgers toe te rusten met de kennis, vaardigheden en attitude om een stem te hebben die bijdraagt aan het algemeen belang.

Sinds de verkiezingen van 2015, zijn de burgers van Suriname geconfronteerd met een scala aan vraagstukken, voornamelijk, maar niet alleen, te wijten aan de financiële en economische crisis die ons land meemaakt. In een dergelijke omgeving vormen het gebrek aan transparantie en de vele veranderingen in het beleid, een voedingsbodem voor argwaan en verhit debat. Verschillende soorten van protest zijn gehouden, met een wisselende mate van succes in termen van opkomst en impact.

Een andere zorgwekkende trend is de toenemende roep om, en tolerantie van geweld, en publiekelijk afwijzen van de mensenrechten van mensen die als crimineel worden gezien. Discussies verzanden in gemeenplaatsen en beschuldigingen, er is weinig ruimte voor gedegen afweging, weinig geduld voor gematigde stemmen.

Wij geloven dat debatten en discussies inboeten aan kwaliteit, onder andere omdat burgers niet voldoende uitgerust zijn om beleid te analyseren, niet voldoende achtergrondinformatie hebben om een afgewogen mening te vormen, en onvoldoende vaardigheden om samenhangende argumenten te presenteren.

De activiteiten van Democratiemaand 2016 zijn gericht op bewustwording en capaciteitsopbouw voor kritisch burgerschap, via een serie van mini-openbare colleges (de BINI-mini’s)  en mini-masterclasses, mediaproducties,  en de publicatie van de 7^e State of Our Democracy nieuwsbrief.

Wij nodigen u uit om mee te doen!