zondag 25 maart 2012

Verslag 2e discussie MvdVrouw: Gezinnen en Gendergelijkheid

inleiders Lilian Ferrier, Carl Breeveld en Siegmien Staphorst
in overleg
“Gendergelijkheid is een voorwaarde voor stabiele gezinnen”, concludeerde directeur Sharda Ganga van Projekta, bij de afsluiting van de openbare discussie “Stabiele Gezinnen en man/vrouw relaties”. De inleiders op deze avond waren Carl Breeveld (DNA-lid), Siegmien Staphorst (vrouwenrechtenactivist) en Lilian Ferrier (kinderrechtenactivist). Deze discussie werd donderdagavond gehouden in Lalla Rookh, in het kader van de Maart van de Vrouw 2012.

 De inleiders benaderden elk het vraagstuk van stabiele gezinnen vanuit hun eigen optiek. Carl Breeveld riep op tot harmonie binnen gezinnen en lichtte de inspanningen van de organisatie Man Mit’ Man toe, die vooral met mannen werkt, zodat zij zich anders gaan opstellen in relaties en gezinnen.
Lilian Ferrier beschreef de gevolgen van instabiele gezinnen voor de ontwikkeling van kinderen, en het belang van mannelijke en vrouwelijke rolmodellen voor kinderen. Ook lichtte ze toe dat het Kinderrechtenverdrag de verantwoordelijkheid voor de opvoeding van kinderen bij beide ouders legt.
Siegmien Staphorst benadrukte dat ongelijke genderverhoudingen in onze samenleving in het algemeen niet alleen merkbaar zijn en worden doorgegeven in gezinnen, maar ook op scholen en in bedrijven en organisaties. Zolang deze verhoudingen niet gelijk zijn, dan zal er van daadwerkelijke harmonie (dus geen schijnharmonie) nog geen sprake van kunnen zijn.

Niet de samenstelling van het gezin is belangrijk, maar de relaties daarbinnen
Uit de inleidingen en discussie bleek dat vooral de relaties binnen gezinnen belangrijk zijn: empathie, communicatie, en begrip zijn hierbij belangrijk. Zowel mannen als vrouwen moeten zich vrij kunnen voelen om hun gevoelens te uiten, weliswaar met respect naar elkaar toe. Ook moeten er goede afspraken worden gemaakt over de eerlijke verdeling van taken in het huishouden. Vaak worden vrouwen nog steeds niet-evenredig belast met de zorgtaken, ook al hebben zij ook een inkomensgenerende taak daarnaast. Door diverse personen uit het publiek werd aangehaald dat ook mannen onder druk staan om zich niet te bemoeien met de zorgtaken. De onderliggende genderideeën over de taakverdeling in huis blijven de basis hiervoor. 
Er ontstond een levendige discussie over het zogenaamde ‘traditioneel / ideaal’ gezinstype, van vader en moeder die getrouwd zijn en zelf hun kinderen opvoeden. Hoewel velen dit nastreven en zien als het enige goede en stabiele gezinstype, blijkt dit welhaast een mythe te zijn. Siegmien Staphorst gaf aan dat uit onderzoek is gebleken dat bijkans 60% van alle kinderen in Suriname worden geboren uit ouders die niet zijn getrouwd. Vele burgers zijn op zeer kundige wijze opgevoed door alleenstaande moeders, door de welbekende mati-echtparen, of door samengestelde gezinnen.
Ferrier benadrukte het belang van zowel een vader- als een moederfiguur in een gezin, ook al wonen ze niet in één huis. Daarnaast is het belangrijk dat kinderen aandacht, liefde, regels en structuur nodig hebben. Dit krijgen ze vaak niet, omdat vele gezinnen verwikkeld zijn in een survivalstrijd, waarbij het vaak ‘ieder-voor-zich’ is.

Tienerzwangerschap
Een ander discussiepunt betrof de manier waarop wij als samenleving omgaan met tienerzwangerschap. Raoul Dankoor van het Ministerie van Sociale Zaken gaf aan dat zwangere meisjes nog steeds worden afgeschreven van scholen, vaak op een wijze die indruist tegen het vrouwenrechten- en het kinderrechtenverdrag. Het MULO schooldirecteurenberaad is in deze het instituut dat volgens hem heeft bepaald dat het mag.

Tegelijkertijd, noemden anderen uit het publiek de goede initiatieven die er wel zijn, zoals een brief van het MINOV naar VWO-scholen om het afschrijven van zwangere leerlingen te verbieden, het verlenen van individuele begeleiding aan zwangere leerlingen door leerkrachten, en de ondersteuning die het programma Tienermoederbeleiding geeft.
Belangrijk is wel om onderzoek te doen en maatregelen te treffen dat jongeren verantwoordelijker omgaan met seks. Onze wetgeving erkent impliciet de seksualiteit van adolescenten doordat de huwbare leeftijd is gesteld om 15 en 17 jaar, maar zij worden daar totaal niet op voorbereid.

Gender in wetten en beleid
Verschillende inleiders en leden van het publiek deden een beroep op Breeveld om als parlementariër te zorgen voor verandering in wetten, maar ook in het genderbeleid in het algemeen.
De ongelijke huwbare leeftijd zoals hierboven genoemd, is maar een van de voorbeelden van genderongelijkheid in de wet. Volgens de directeur van het Bureau Ilse Henar-Hewitt Juridische Bijstand, is evaluatie en aanpassing van de leeftijden beloofd, maar het is nooit gebeurd.
Breeveld haalde ook het voorbeeld van het systeem van voogdij: in geval van een huwelijk, is de vader de voogd, waardoor de moeder haar kinderen b.v. niet mag inschrijven op een andere school, adres of district zonder schriftelijke toestemming van de vader. Omgekeerd mag hij dat wel doen zonder haar toestemming. Hij hekelde ook het feit dat er geen dwangmiddelen zijn voor vaders om alimentatie te bepalen in geval van scheiding. De parlementariër gaf aan dat de President in een toespraak het belang van ouderschapsverlof heeft aangegeven. Breeveld ondersteunt dit en zei de President aan z’n woord te zullen houden.

 civil society bijdrag
Het maatschappelijk middenveld is een belangrijke schakel in de strijd om gendergelijkheid. Ondanks de beperkte middelen, is er veel bereikt, en hebben organisaties altijd klaar gestaan om niet alleen vrouwen te begeleiden en op te vangen, maar ook om situaties van onrecht te bevragen. Siegmien Staphorst gaf aan dat de vrouwenbeweging al jaren strijd levert tegen ongelijkheid. Er is veel veranderd, maar de basis is niet veranderd. Zolang de overheid ook geen maatregelen treft, geen goed genderbeleid gaat voeren, gaat het niet veranderen. De verandering moet komen in het gezin, maar ook op scholen, in de media, etc.

De directeur van Projekta sloot de avond af door te stellen we er nog niet zijn, “zolang niet iedereen begrijpt hoe jouw leven vorm wordt gegeven door alles om je heen: gezin, school, media, wetgeving zullen we zoveel problemen niet oplossen: huiselijk geweld, armoede, tienerzwangerschap, jongens die de school niet afmaken, en ook het vraagstuk van stabiele geziennen. Stabiele gezinnen - in welke vorm dan ook- krijgen we pas als er gendergelijkheid is. Kinderen worden gelukkig als ze zich ten volle kunnen ontwikkelen, met gelijke rechten. Gendergelijkheid, daar worden we allemaal beter van.”

Dit is ook de slogan van een Gender Awareness campagne die Projekta uitvoert, met ondersteuning van de Nederlandse Ambassade.

Aankondiging discussie: Genderbeleid nieuwe stijl

Sharon Saridjan
Projekta houdt op maandag 26 maart in Conferentiezaal Lalla Rookh de derde openbare discussie voor de Maart van de Vrouw 2012. De inleider is Sharon Saridjan, beleidsmedewerker van het Nationaal Bureau Genderbeleid.
Het Ministerie van Binnenlandse Zaken is al enige tijd geleden gestart met de herinrichting van het Genderbeleid. In de inleiding, zal Sharon Saridjan ingaan op de stand van zaken en de geplande stappen.

Tijdens deze 2e Maart van de Vrouw nodigt Projekta inleiders uit om samen na te gaan in hoeverre Suriname werkt om de aanbevelingen en de commentaren van de CEDAW commissie (Conventie voor uitbanning van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen) op te volgen. Alle inleidingen zijn voortgekomen uit een aanbeveling, ook deze. Voor wat het genderbeleid betreft zei de CEDAW commissie :

De Commissie is bezorgd over het feit dat het Nationaal Bureau Genderbeleid niet voldoende geïnformeerd is over wetgevende en andere maatregelen die getroffen zijn om gendergelijkheid te bevorderen. Het NBG beschikt niet over voldoende autoriteit, bevoegdheden tot besluitvorming, financiële middelen en menselijk potentieel om het werk van de overheid om gendergelijkheid en de volledige implementatie van het Verdrag op effectieve wijze te coördineren, te bevorderen.

Vandaar onze uitnodiging aan het NBG om ook de herinrichting van het genderbeleid in het licht hiervan uit de doeken te doen.
Minister Moestadja en beleidsmedewerkers
tijdens de eerste Genderdialoog, maart 2011
Speciale aandacht zal ook worden gegeven aan de vraag hoe de committering aan de voortzetting van de dialoog met het maatschappelijk middenveld zal worden vormgegeven. Deze committering is een uitvloeisel van het door Projekta georganiseerde Genderdialoog, die plaatsvond tijdens de eerste Maart van de Vrouw in maart 2011.



Genderbeleid nieuwe stijl

Met: Sharon Saridjan,

Beleidsmedewerker van het Nationaal Bureau Genderbeleid

Datum: maandag 26 maart 2012

Tijd: 19.00 – 21.00uur

Locatie: Conferentiezaal Lala Rookh

toegang= vrij

donderdag 22 maart 2012

Geen gebrek aan opmerkelijke uitspraken: VN en gender discussie

Inderdaad, geen gebrek aan opmerkelijke uitspraken tijdens de eerste Maart van de Vrouw discussie op maandag 19 maart jl. Maar misschien nog veel belangrijker: een eerste stap om te komen tot meer communicatie tussen de VN in Suriname en de civil society. Een verslag van de avond:

“Soms zijn wij ook genderblind”, stelde Marcia de Castro, VN-vertegenwoordiger voor Suriname, Trinidad, Aruba en de Nederlandse Antillen. Zij deed deze uitspraak bij de openbare discussie “De VN-Suriname samenwerking en haar impact op gendergelijkheid”, die op 19 maart werd georganiseerd door Projekta. De VN toonde op verschillende momenten tijdens de avond de durf om de hand in eigen boezem te steken en kritisch naar haar eigen functioneren te kijken.

 Projekta organiseerde deze discussie in verband met de Maart van de Vrouw, een maandlang focus op de maatschappelijke positie van vrouwen in Suriname. Deze tweede editie van de Maart van de Vrouw staat in het teken van het CEDAW verdrag (Conventie voor de Eliminatie van alle vormen van discriminatie tegen vrouwen) en de vooruitgang die Suriname heeft geboekt in het nakomen van haar internationale verplichtingen op het gebied van vrouwenrechten en gendergelijkheid. Het publiek in de goed gevulde zaal van Lalla Rookh bestond uit vertegenwoordigers van verschillende UN organisaties, ngo’s, medewerkers van ministeries en vertegenwoordigers van internationale organisaties. Samen waren wij getuigen van een primeur: de VN organisaties in Suriname presenteerden voor de eerste maal de nieuwe UNDAF aan een breder publiek.

 Wat is UNDAF?

Suriname en de Verenigde Naties tekenden in februari 2012 een samenwerkingsovereenkomst voor de periode 2012 – 2016, de UN Development Assistance Framework (UNDAF).  De UNDAF is het raamwerk waarbinnen alle VN programma’s zijn geplaatst. In de periode 2012-2016 wil de VN haar programma’s in Suriname concentreren op drie uitkomsten. Allereerst is er een focus op de meest achtergestelde en kwetsbare groepen in onze samenleving en de verbetering van hun kwaliteit van leven, evenals het vergroten van hun participatie aan besluitvorming. Daarnaast wordt geïnvesteerd in versterken van wetgeving, beleid en begrotingsprocedures zodat Suriname kan voldoen aan haar committering aan o.a. internationale mensenrechtenconventies. Tenslotte zal ook de beschikbaarheid van data en informatiesystemen die moeten bijdragen aan beleidsformulering worden aangepakt.

Priya Hirasing, UNICEF
 Drie uitkomsten, die allemaal met elkaar samenhangen, en die de kwaliteit van leven van burgers moet verbeteren, alsook de wijze van beleid maken. Maar zal de UNDAF ook specifiek de maatschappelijke positie van vrouwen en mannen in acht nemen bij haar programma’s en hoe wil zij bijdragen aan het opheffen van maatschappelijke ongelijkheden, waren de  vragen die Projekta voorlegde aan de VN.

Geen analyses

VN team in overleg voor de presentaties
In inleidingen van de Castro en andere VN - vertegenwoordigers werden de diverse VN-initiatieven in Suriname kort toegelicht, zoals een programma voor het bevorderen van de toegang van vrouwen tot rechtshulp, een initiatief voor management van chemische stoffen, en een ondersteuningsprogramma voor school mapping in het binnenland van Suriname. Al deze vraagstukken hebben aspecten van genderongelijkheid, en met deze verhalen trachtte de VN te illustreren hoe zij bij denken te dragen aan het opheffen van ongelijkheid.
Maar deze incidentele projecten zijn nog niet genoeg. De VN beseft dat zij ook vaker genderblind programma’s ontwikkeld, dat wil zeggen dat zij er niet altijd specifiek bij stilstaan welke effecten de projecten die zij doet zal hebben op vrouwen en mannen. Dit is natuurlijk des te opvallender omdat de VN zelf de praktijk propageert van gendergevoelig plannen en uitvoeren. Hoewel de VN dit beseft, gaf de Castro aan dat er niet altijd voldoende diepgaande genderanalyses worden gemaakt.

 Presentatie statistieken

 In sommige gevallen zijn er wel statistieken beschikbaar die aangeven dat er in een bepaalde situatie sprake is van ongelijkheid tussen mannen en vrouwen (bijvoorbeeld werkloosheid), maar die worden vervolgens niet gebruikt om diepergaande analyses van de oorzaken van die ongelijkheid na te gaan.

Maar er schort ook veel aan de presentatie van statistieken, die vaak niet begrijpelijk of beeldend genoeg zijn voor beleidsmakers en het algemeen publiek. Een mogelijke manier om statistieken toegankelijker te maken is door statistische kaarten (‘maps’) te maken, waarbij op visuele wijze data per geografisch gebied wordt aangegeven.  Uit voorbeelden van Trinidad & Tobago die zij beschreef, bleek dat ondanks dat vrouwen vaker doorstuderen, zij nog zwaar ondervertegenwoordigd zijn op de arbeidsmarkt.
netwerken, ook daar zijn de discussies voor. LGBT advocate
Chrystabel Beaton met Marcia de Castro

Goede genderstatistieken, met de analyse erbij, zijn nodig om strategieën te formuleren. Henna Guicherit, cultureel antropoloog, merkte op: de data zijn niet het doel op zich, maar een middel om beleid te maken. Annette Tjon Sie Fat ging een stap verder en wilde graag weten op welke manier de UNDAF van 2012 – 2016 de ongelijkheden in programma’s zal weergeven. Monique Essed – Fernandes was het hiermee eens, en vroeg als de assumpties en risico’s in de UNDAF opgetekend staan, moet de VN ook niet aangeven op welke manier die aangepakt kunnen worden?

 Tools aanreiken is niet voldoende

Deze strategieformulering gebeurt echter niet door de VN-organisaties zelf. Zij ondersteunen overheden vooral door capaciteitsopbouw: het beschikbaar stellen van deskundigheid, het verzorgen van trainingen, het houden van seminars, en dergelijke. Volgens de Castro is de VN er vaak van uit gegaan dat als de overheid de tools krijgt die zij nodig heeft, de geleerde kennis zal worden toegepast in de praktijk. Helaas blijkt dit niet altijd het geval te zijn, en de VN-organisaties doen vaak ook onvoldoende kritisch navraag naar de resultaten van studies en het beleid dat daaruit voortvloeit.

Betrekken Civil society

Projekta Voorzitter Annette Tjon Sie Fat, en
 directeur Sharda Ganga, sceptisch?
Een ander verbeterpunt die de VN -vertegenwoordigers aangaven, is de betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld. Judith Brielle van het UNFPA stelde: “Tot nu toe was er vooral een focus op resultaten en onvoldoende op context en issues. Er was te weinig gelegenheid voor het horen van standpunten van buiten de overheid.”

Ook de Castro gaf aan dat “het maatschappelijk middenveld tot nu toe onvoldoende is betrokken, en dat is iets dat wij moeten gaan verbeteren”. Zij verwelkomde dan ook het initiatief van Projekta, omdat dit de VN-organisaties ertoe heeft bewogen om kritischer naar hun eigen werk te kijken. Ook brengt de discussie over genderspecifieke statistieken dit vraagstuk weer onder de aandacht van beleidsmakers.

Wij tevreden!

Projekta ziet in deze laatste twee punten ook haar rol binnen het Surinaams maatschappelijk middenveld weer eens zichtbaar worden: het brengen van belangrijke maatschappelijke vraagstukken onder de aandacht van het publiek en beleidsmakers, maar ook tegelijkertijd het bevorderen van de dialoog tussen de verschillende maatschappelijke partners. Projekta directeur Sharda Ganga gaf dan ook op verschillende momenten mee aan de VN: hier zijn wij, de Civil society. Laten we praten hoe wij samen deze UNDAF kunnen realiseren. Wat heb je van ons nodig?

Het gesprek is met deze discussie in elk geval op gang gekomen. Wij zijn tevreden.

woensdag 21 maart 2012

2e discussie: Stabiele gezinnen en gendergelijkheid

 Gendergelijkheid een bedreiging voor stabiele gezinnen?


DNA-lid Carl Breeveld maakt zich o.a sterk voor stabiele gezinnen. Op het eerste gezicht lijkt dit streven overeen te komen met die van vrouwenrechten-,kinderrechten- en gender-activisten: verdeling van zorgtaken, een stabiele omgeving voor kinderen, geen huiselijk geweld.

Siegmien Staphorst en Lillian Ferrier kijken of wij inderdaad wel allemaal hetzelfde willen. Hoe verhouden ‘traditionele’ gezinsrollen van mannen en vrouwen zich met vrouwen- en kinderrechten? Zijn stabiele gezinnen mogelijk zonder gendergelijkheid? Of is het streven naar gendergelijkheid juist een bedreiging voor stabiele gezinnen?

 Met:Carl Breeveld, DNA-lid, Siegmien Staphorst, vrouwenrechtenactivist, Lillian Ferrier, kinderpsycholoog 

Datum: donderdag 22 maart 2012
Lokatie: Conferentiezaal Lala Rookh;
Tijd: 19.00 uur

Toegang Vrij!

maandag 19 maart 2012

eerste openbare discussie Maart van de Vrouw 2012: de UN en gender

VN-Suriname samenwerking onder de loupe

Projekta houdt op maandag 19 maart in Conferentiezaal Lalla Rookh de eerste openbare discussie voor de Maart van de Vrouw 2012. De inleider is Marcia de Castro, vertegenwoordiger van de Verenigde Naties voor o.a. Suriname.  

Suriname en de Verenigde Naties tekenden in februari 2012 een samenwerkingsovereenkomst voor de periode 2012 – 2016, de UN Development Assistance Framework (UNDAF).  De UNDAF is het raamwerk waarbinnen alle UN programma’s zijn geplaatst. In de periode 2012-2016 wil de UN haar programma’s in Suriname concentreren op drie uitkomsten. Allereerst is er een focus op de meest achtergestelde en kwetsbare groepen in onze samenleving en de verbetering van hun kwaliteit van leven, evenals het vergroten van hun participatie aan besluitvorming. Daarnaast wordt geïnvesteerd in versterken van wetgeving, beleid en begrotingsprocedures zodat Suriname kan voldoen aan haar committering aan o.a. internationale mensenrechtenconventies. Tenslotte zal ook de beschikbaarheid van data en informatiesystemen die moeten bijdragen aan beleidsformulering worden aangepakt.

Marcia de Castro van de UN overhandigt UNDAF 2012-2016
aan Minister Buza, W. Lackin . (foto: www,gov.sr)
 Drie uitkomsten, die allemaal met elkaar samenhangen, en die de kwaliteit van leven van burgers moet verbeteren, alsook de wijze van beleid maken. Maar zal de UNDAF ook specifiek de maatschappelijke positie van vrouwen en mannen in acht nemen bij haar programma’s?

Marcia de Castro zal aangeven hoe de UNDAF zal bijdragen aan gendergelijkheid, en welke voorwaarden daartoe nodig zijn. Zij zal ook ingaan op het vraagstuk van genderspecifieke statistieken, en de ervaringen van Trinidad & Tobago hiermee delen.

Datum: Maandag 19 maart
Tijd:     19.00 uur
Plaats: Lala Rookh Conferentiezaal, Lala Rookhweg

NB: Deze inleiding wordt verzorgd in het Engels

MDG 3
Projekta organiseert dit jaar wederom de Maart van de Vrouw, een maandlang focus op de maatschappelijke positie van vrouwen in Suriname. Deze tweede editie staat in het teken van het CEDAW verdrag en de vooruitgang die Suriname heeft geboekt in het nakomen van haar internationale verplichtingen op het gebied van vrouwenrechten en gendergelijkheid: de lange weg nog te gaan voor we inderdaad kunnen spreken van echte gendergelijkheid.

Openbare discussies zijn slechts één onderdeel van de activiteiten in deze Maart van de Vrouw. Evenals vorig jaar worden ook dit jaar gratis gendertrainingen verzorgd, een nieuwsbrief uitgebracht over de stand van zaken rond vrouwen en gendergelijkheid in Suriname, en wordt de Projekta blog gevuld met artikelen over het onderwerp. Ook zal een workshop voor NGO’s worden georganiseerd rond het gebruik van gender awareness materiaal, dat met financiële ondersteuning van de Nederlandse Ambassade te Paramaribo is ontwikkeld. Dit materiaal zal gedurende de “Maart van de Vrouw” ook via radio en televisie worden uitgezonden, om de aandacht van het algemene publiek te vragen voor verschillende aspecten van gender en gendergelijkheid.



-----------


woensdag 7 maart 2012

Gratis workshop: Kennismaken met Gender

We horen het maar al te vaak. Een vrouw die niet gediend is van de avances van een meneer. “Je bent gender noh!”, krijgt ze te horen.  Een vrouw die de deur openhoudt voor een man: “baja, ik kan niet met die gender van je hor”.  Een discussie over achterstelling van vrouwen die wordt afgedaan met de dooddoener: ”ja, maar vrouwen nemen het over van de mannen. Kijk maar naar het onderwijs”. Wil je praten over geweld tegen vrouwen, dan is er altijd wel iemand die zegt: ”maar mannen zijn ook slachtoffer hor”.

Van gewone mensen tot beleidsmakers (die ook gewone mensen zijn, maar wel met de macht om buitengewoon belangrijke besluiten te nemen): er is vaak een tegenstand te merken als het woord gender valt. Aan de andere kant merken we ook dat er vaak heel moeilijk wordt gedacht over gender. Dat het allemaal zo moeilijk is dat je je er liever ver van moet houden.
En dat is allemaal erg jammer. Want dat genderding raakt ons allemaal: vrouw en man, jong en oud, Hindoestaan of Creool of Inheems, of enz enz. Je zou bijna kunnen zeggen: zonder dat je het weet, beheerst en bepaalt het een groot deel van je leven. Als iets zoveel invloed heeft op jouw leven, is het dan niet tijd dat je weet wat dat ding nu eigenlijk is? En wat het met jou te maken heeft?

Vorig jaar was het precies 100 jaar geleden dat 8 maart als de Internationale Dag van de Vrouw werd ingesteld. Projekta greep de honderdjarige herdenking van 8 maart aan voor het launchen van de ‘Maart van de Vrouw’: een maandlang speciale aandacht voor de maatschappelijke positie van vrouwen in Suriname en in de wereld. Na de overweldigende belangstelling in 2011, organiseert Projekta dit jaar wederom twee GRATIS workshops ‘Kennismaken met Gender’ gedurende deze 2e editie van de ‘Maart van de Vrouw’. Aan de deelnemers vragen wij een vrijwillige bijdrage in de kosten (geheel vrijwillig – dus niet verplicht).

je kunt je opgeven voor een van de volgende workshops:

-          Dinsdag 13 maart van 17.00- 21.00 uur of

-          Donderdag 15 maart van 09.00- 13.00 uur

Adres: Kantoor Projekta, Mathoeralaan 32, Kasabaholo



Een ieder mag zich tot de dag voor de workshop opgeven op projekta@sr.net of op de tel.no.’s 439924 of 439925 (let op,het aantal plaatsen is beperkt! Vol=vol)

Projekta organiseert de 2e Maart van de Vrouw

Vrouwen willen niet anders dan een eerlijke samenleving

Als we op 8 maart de Internationale Dag van de Vrouw herdenken, dan is dat zoals altijd, wederom met gemengde gevoelens. Enerzijds vreugde over de vooruitgang die we reeds gemaakt hebben naar volledige maatschappelijke gelijkheid van vrouwen, en anderzijds de  weemoed om de lange weg die we nog hebben te gaan.

 Ook dit jaar zal Projekta gedurende de maand maart aandacht vragen voor de maatschappelijke positie van vrouwen in Suriname. Deze tweede “Maart van de Vrouw” staat in het teken van het CEDAW verdrag en de vooruitgang die Suriname heeft geboekt in het nakomen van haar internationale verplichtingen op het gebied van vrouwenrechten en gendergelijkheid: de lange weg nog te gaan.

 Een eerlijke samenleving

Helaas is nog niet iedereen in Suriname ervan doordrongen dat de maatschappelijke gelijkheid die vrouwenrechtenactivisten nastreven een ieder ten goede komen. Dat organisaties als Projekta - maar ook haar collega’s als de Nationale Vrouwen Beweging, het Women’s Rights Centre, het Ilse Henar Hewit Juridisch Bureau Rechtshulp voor Vrouwen, Stichting Stop Geweld, om er enkele te noemen- niets anders nastreven dan een eerlijke samenleving. Een samenleving waarin iedereen, ongeacht hun geslacht, zichzelf kan zijn en als gelijkwaardig wordt gezien en behandeld.

 Caricom staatshoofden: aandacht voor gender?

Het is opvallend dat in de dagelijkse stroom van overheidsinformatie over nieuwe plannen en nieuw beleid, er zelden tot nooit wordt gerept over gendergelijkheid en  vrouwenrechten. Dit is des te frappanter, omdat ons staatshoofd is aangewezen om Gender (naast Cultuur, Jeugd en Sport) uit te dragen binnen de Caricom – en Suriname dus in het Caribisch gebied de toon moet zetten op het gebied van genderbeleid. Projekta kijkt dan ook belangstellend uit naar de Caricom Heads of State meeting, die binnenkort in ons land wordt gehouden. Zal Suriname, wanneer de staatshoofden bijeen zijn op 8 maart, de Internationale Dag van de Vrouw, nu eindelijk de aandacht van het Caribisch gebied vragen voor het belang van gendergelijkheid in de regio?

Activiteiten Maart van de Vrouw

Tijdens de “Maart van de Vrouw” organiseert Projekta verschillende openbare discussies. Zo zullen Carl Breeveld, Siegmien Staphorst en Lillian Ferrier spreken over hun idee van stabiele gezinnen en man/vrouwrelaties; en zal Marcia de Castro van de UNDP een inleiding houden over de wijze waarop de net getekende UNDAF (UN Development Assistance Framework) voor de periode 2012-2016 zal bijdragen aan het opheffen van genderongelijkheid.

Naast de openbare discussies zal Projekta voor belangstellenden weer gratis trainingen “Kennismaken met Gender” verzorgen. En aan het eind van de maand zal een workshop voor NGO’s worden georganiseerd rond het gebruik van gender awareness materiaal, dat met financiële ondersteuning van de Nederlandse Ambassade te Paramaribo is ontwikkeld. Dit materiaal zal gedurende de “Maart van de Vrouw” ook via radio en televisie worden uitgezonden, om de aandacht van het algemene publiek te vragen voor verschillende aspecten van gender en gendergelijkheid.

vrijdag 10 februari 2012

Ze zeggen wel dialoog, maar weten ze wel wat dat is?

 Verslag Masterclass Dialoog van 8 februari
De belangstelling voor de Masterclass Dialoog van Projekta was boven verwachting. Het resultaat: een volle zaal in het Lalla Rookh gebouw op woensdag 8 februari j.l. En zelfs een wachtlijst van aanmeldingen die we helaas niet meer konden accommoderen.  Het publiek was zeer gemengd: DNA leden, directeuren van verschillende ministeries en van directoraten, coördinatoren van overheidsorganen, directeuren en medewerkers van collega-NGO’s, van organisaties van Inheemsen, vertegenwoordigers van het KKF-bestuur, van de VSB, stafleden van ministeries, leden van presidentiële commissies: het zat allemaal bij elkaar en werkte met elkaar. Jong, oud, man, vrouw. We werden erg blij van deze mooie mix van mensen, want dialoog vindt namelijk tussen allerlei mensen, sectoren, groepen plaats, op lokaal, nationaal, regionaal en internationaal niveau. Tussen personen, tussen organisaties, tussen Staat en andere stakeholders, private sector etc. Tijdens deze introductiesessie lag de nadruk op Multistakeholder Nationale dialoog
De Masterclass Dialoog was een activiteit die gepland stond voor de afgelopen Democratiemaand die in november werd gehouden. Het thema van deze 4e DM was “Dialoog”, en wij wilden graag ook aandacht besteden aan de technische kanten van dialoog. Dat was nodig vonden wij, omdat dialoog intussen behoort tot die serie woorden die iedereen in de mond neemt zonder eigenlijk te weten wat het betekent in de context van besluitvorming, bestuur en democratie. (Andere woorden die te pas en te onpas in de mond worden genomen zonder de achtergrond en de implicatie daarvan te begrijpen zijn bijvoorbeeld: participatie, consultatie, beleid, planning, duurzame ontwikkeling, rights based, mediation, enfin, er is een heleboel waar wij hoofdpijn van krijgen.) Op verzoek van enkele deelnemers stelden wij de masterclass uit tot dit jaar. En spijt hebben we er niet van gehad, gezien de enorme belangstelling.

De trainers Annette Tjon Sie Fat en Sharda Ganga startten de dag met een vraag aan de deelnemers: Wat is dialoog wel? En wat is het vooral niet? De antwoorden op deze vraag vulden twee borden. Niet vreemd: er bestaan vele definities voor dialoog. Maar de kernwoorden die steeds terugkomen zijn: Proces, Mensen, Samen, Bouwen, Wederzijds begrip, Vertrouwen, Verschillen overbruggen, Resultaten, Praten. Ook de sfeer waarin de dialoog plaatsvindt is belangrijk: men moet in staat zijn om voor en na de dialoog door één deur te kunnen. Afgaande op de reacties uit de zaal blijkt dat in de praktijk nog niet zo goed te lukken.
Bij dialoog komt er nog meer kijken: inclusiviteit, draagvlak, doelen, verantwoordelijkheid, afspraken, tastbare en ontastbare resultaten, machtsverhoudingen, cultuur om er enkele te noemen. Dialoog is dus een veel complexer proces dan in eerste instantie wordt gedacht. Het kan een langdurig proces zijn, afhankelijk van het doel en de afspraken, zal zeker geld kosten en niet iedereen is in staat om aan te schuiven bij een dialoog: sommige mensen kunnen het gewoon niet!
De training duurde in totaal 4 uren en was interactief. Hoewel een groot deel van de deelnemers graag meer tijd aan dit onderwerp wilden besteden, was een ieder erg enthousiast. Er werden interessante discussies gevoerd, diepgaande analyses gedaan en op eigen werk gereflecteerd. In een ander bericht zullen wij de 10-minuten rapid analysis die de groep maakte over de grondenrechtenconferentie met u delen. “Het is tot nu toe de meest diepgaande analyse van waarom de conferentie niet het gewenste resultaat opleverde”, prezen de trainers de deelnemers.
De meeste deelnemers spraken hun verwondering uit: nooit geweten dat er zoveel bij komt kijken, nooit gedacht dat het zo anders was dan wat men over het algemeen aannam. Ook Projekta leerde heel veel uit deze training. Zo kregen we een nog beter inzicht in de (leer)behoeften van de deelnemers.  Op deze manier kan zij nog beter dienstbaar zijn aan de Surinaamse gemeenschap.
Bent u ook geïnteresseerd in de Masterclass Dialoog of wilt u meer weten over de diensten van Projekta? Wij nodigen u dan uit onze dienstenfolder te downloaden.


zaterdag 14 januari 2012

Verslag paneldiscussie "Een terugblik op de Durban klimaattop"

Nieuwe nationale structuren voor milieu

"Veel warme- bollennnieuws", vatte Cor Pigot samen aan het eind van de avond. De paneldiscussie over de Durban Klimaattop gehouden op vrijdag 13 januari in de Leaders Group Conference room was een mooie start van de openbare activiteitenkalender van Projekta in 2012. De bomvolle zaal, met parlementariers, wetenschappers, NGO-ers, milieudeskundigen en gewone belangstellenden, zorgden voor een levendige discussie die uiteindelijk ver na het geplande uur moest worden beeindigd.
Van 28 tot 9 december 2011 werd in Durban, Zuid Afrika, de 17e ‘Conference of the Parties to the UN Framework Convention on Climate Change’ gehouden. Op de Durban conferentie werd o.a. overeenstemming bereikt over een nieuwe commitment-periode voor het Kyoto Protocol, en werd een Green Climate Fund ingesteld. Projekta deed in haar eerste openbare discussie voor 2012 een terugblik op de Durban klimaattop. Minister Ginmardo Kromosoeto van ATM en Josee Artist van het Bureau van de Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname (VIDS) deelden hun ervaringen en lessen uit de Durban klimaattop en gaven aan hoe volgens hun Suriname verder zou moeten. Cor Pigot, milieu consultant, gaf een eerste reactie daarop.

Duidelijke doelen voor de klimaattop
Minister Kromosoeto gaf aan dat Suriname met een duidelijk standpunt naar de conferentie is gegaan, namelijk die van de Alliance of Small Island States en andere ontwikkelingslanden, die stellen dat zij ook recht hebben op ontwikkeling, maar dit niet ten koste moet gaan van de mensheid. Ook was het standpunt van de afspraken over financiering die waren gemaakt bij de vorige top in Cancun, verder uitgediept moesten worden, en dat het Kyoto Protocol verlengd zou moeten worden. De strategie van de delegatie was om te proberen om in zoveel als mogelijk commissies te zitten en bilaterale meetings bij te wonen. Ook was er een campagne voor de positionering van ons land als ‘Groen Suriname’, een land met veel waarde aan carbon credits en schoon drinkwater. Net zoals vorige klimaattops, bleek het bij deze ook bijna onmogelijk om consensus te bereiken, waardoor er weinig concrete uitkomsten zijn. Zoals de Minister zei: “Er zijn niet zoveel resultaten behaald, maar er is wel bevestigd dat we als wereld meer moeten praten.”
De Minister blikte tevreden terug op de deelname van Suriname: er was goede teamwork, en goede ondersteuning vanuit de diplomatieke post in Johannesburg.


Gender en Indigenous Peoples Caucuses
Josee Artist van het bureau van de VIDS was met ondersteuning van de Women’s Environmental and Development Organization (WEDO) ook aanwezig bij de klimaattop, waar ze deelnam aan de civil society activiteiten, zoals de Gender Caucus en de Indigenous Peoples Caucus. Haar focus was op de onderhandelingen voor de zogeheten REDD+ en ‘safeguards’ (veiligheidsmechanismen die in het proces worden ingebouwd). De strategie van de Gender Caucus was gericht op het opnemen van teksten over vrouwen en kinderen in de documenten die door de deelnemende landen worden geschreven. Daarin zijn zij redelijk geslaagd. WEDO is vooral heel sterk in advocacy en lobby, vooral gericht op de landen die een grotere stem hebben in het bepalen van de teksten. Nu is het zelfs zo dat deze landen de WEDO benaderen om hen te adviseren over gender-sensitieve teksten.

Voor de Indigenous Peoples Caucus, was de lobby gericht op het doen opnemen van teksten over de UN Verklaring van Rechten van Inheemse Volkeren, en van de principes van Free, Prior and Informed Consent (FPIC). Josee Artist lichtte een tipje van de sluier over interne onderhandelingen binnen de caucus om te komen tot een eensgezind standpunt en een strategie. De onderhandelingen lopen vaak moeilijk, omdat sommige inheemsen b.v. voorstander zijn van REDD+ en andere juist felle tegenstander. Ook hier heb je machtige landen die het meer voor het zeggen hebben.
De lobby tijdens de klimaattop is 1x24u, en vindt vooral plaats in de wandelgangen, waarbij soms nog net buiten de deur van een vergadering nog snel een blaadje met aantekeningen in de hand van een bevriend delegatielid wordt gedrukt.

Meer nationale dialoog
Cor Pigot riep op tot een betere nationale voorbereiding en nationaal dialoog. Suriname moet goed onderzoek doen naar de waarde van ons milieu, zoals bossen en schoon drinkwater. Daarnaast moeten onze technische deskundigen zoveel als mogelijk in de technische werkgroepen zitten. Er moet een duidelijk nationaal dialoogproces zijn voor de voorbereiding van onderhandeling. Ook moeten wij zorgen voor zo weinig mogelijk ruis in onze boodschap en onderhandelingspositie naar buiten. Hoe eensgezinder wij zijn, hoe meer kans wij hebben om aan fondsen te komen, omdat grote organisaties vaak geen problemen of oponthoud willen bij de uitvoering, door conflicten en onenigheid in een land. Hij gaf als advies aan de VIDS om te focussen op ‘vulnerability’ (kwetsbaarheid), omdat dat de nieuwe issue of invalshoek wordt. Dit geeft ook meer ruimte om andere groepen te betrekken.


Nieuwe nationale structuren voor milieu
De Minister gaf aan dat er wel enige nationale voorbereiding is geweest, en dat Surinaamse deskundigen intussen in de Climate Change Adaptation Committee en andere technische werkgroepen zitten, soms in regionaal verband.
Na de Durban klimaattop, heeft het Ministerie van ATM een evaluatie gepleegd en stappen genomen om inderdaad te komen tot het stroomlijnen van de nationale standpuntbepaling. De minister benadrukte het belang van het opzetten van een Directoraat van Milieu, die de nationale lead zal nemen in de onderhandelingen in het vervolg. In een vergadering van de Raad van Ministers van donderdag 12 januari, is ook een nieuwe Onderraad ingesteld, bestaande uit de ministeries van ATM, Regionale Ontwikkeling, Grond en Bosbeheer (ROGB), Buitenlandse Zaken, en Financien, samen met de Centrale Bank, de Vice President en de President.

Ongerustheid over CCDA hoeft niet meer
De Climate Compatible Development Agency, die voorheen onder het Kabinet van de President viel, komt nu ook onder deze onderraad te vallen.
Veel mensen uit het publiek maakten zich zorgen over de positie en juridische opzet van dit orgaan, naast andere organen als het NIMOS en de Nationale Milieuraad die tot nu toe ook niet onder het Ministerie van ATM vielen. De CCDA werd door een adviseur van de President als particuliere Stichting opgericht, maar wel met verantwoordelijkheden die eigenlijk aan de staat toebehoren. Een QUANGO (Quasi NGO) dus, concludeerde Projekta-directeur Sharda Ganga die meteen de Overheid opriep om niet nog meer Quango’s op te richten omdat Overheid-NGO in feite een onmogelijkheid is: een governmental non governmental organisation. “Quango’s brengen nog meer onduidelijkheid in de status van NGO’s, hou zaken gescheiden. Civil Society is Civil Society, Overheid is Overheid.”

Hoe verder: meer duurzaamheid en milieu-bewustzijn
Binnenkort wordt een grote meeting gehouden met alle personen die naar Durban zijn geweest met andere nationale stakeholders, waarin er vervolgstappen zullen worden uitgezet voor nationaal dialoog.
De VIDS gaf ook aan de relatie met de overheid sterker te willen maken, maar dan vanuit een positie van gelijkwaardigheid.
Zowel Pigot als personen uit het publiek pleitten voor meer duurzaamheid in de dialoog over milieu, dwz gebruik maken van bestaande instituten, en van personen die in het verleden ook hebben deelgenomen aan klimaatonderhandelingen, om geen verlies van capaciteit te hebben. Projekta pleitte wederom voor meer aandacht voor en systematiek in het opzetten en uitvoeren van participatie en dialoogprocessen; terwijl diverse anderen, zoals DNA-lid Hugo Jabini, zich sterk maakten voor breder algemeen bewustzijn over klimaatverandering, om zo de nationale discussie te voeden, waarbij met name Projekta door Jabini werd geroemd als maker van creatieve bewustwordingscampagnes. Annette Tjon Sie Fat van Conservation International Suriname gaf aan dat Projekta voor CI-Suriname pilot radio programma’s over klimaatverandering heeft geproduceerd in het Sranan en het Samaaka, die worden binnenkort gelaunched.

woensdag 11 januari 2012

Aankondiging openbare discussie: Een terugblik op de Durban Klimaattop

Van 28 tot 9 december 2011 werd in Durban, Zuid Afrika, de 17e ‘Conference of the Parties to the UN Framework Convention on Climate Change’ gehouden. Op de Durban conferentie werd o.a. overeenstemming bereikt over een nieuwe commitment-periode voor het Kyoto Protocol, en werd een Green Climate Fund ingesteld.

Suriname werd vertegenwoordigd door een delegatie bestaande uit de Minister van ATM samen met zijn staf, alsook vertegenwoordigers van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, de Stichting voor Bosbeheer en Bostoezicht (SBB) van het Ministerie van ROGB, en de pas opgerichte Climate Change Development Agency. Daarnaast waren ook vertegenwoordigers van Civil Society Organisaties aanwezig. 

Bij de klimaattop in Bali in 2007 is afgesproken dat de principes van participatie, transparantie en rekenschap centraal zouden staan bij de climate change discussies en bij mechanismen voor klimaatfinanciering. Na elke belangrijke climate change conferentie wil Projekta daarom terugblikken op het proces en de belangrijkste uitkomsten voor Suriname. In januari 2010 keken wij al naar de Kopenhagen klimaattop van december 2009, en nu blikken wij terug op het Durban-proces. 
Deze discussie borduurt ook voort op de Democratiemaand-discussie over “Dialoogprocessen bij Klimaatfinanciering”, waarbij o.a. is gesproken over de obstakels voor klimaatfinanciering zoals de veelheid en diversiteit van belangen, de ongelijkheid tussen ontwikkelde en ontwikkelingslanden, en de  dialoogmechanismen.

Een panel bestaande delegatieleden van zowel de Overheid als Civil Society zal haar kennis en ervaringen, en bovenal de betekenis van de Durban klimaattop voor Suriname en de Surinaamse burgers, vanuit hun optiek, kort toelichten. Panelleden zijn o.a. de Minister Ginmardo Kromosoeto van ATM en Josee Artist van de Vereniging van Inheemse Dorpshoofden in Suriname.

De openbare discussie is vrij toegankelijk voor een ieder, zonder voorafgaande registratie.

Datum:   vrijdag 13 januari 2012
Tijd:        19.00 – 21.30u
Plaats:    Leaders Group Conference Room, H.D. Benjaminstraat 20*

* Routebeschrijving: De Leaders Group Conference Room is op de bovenverdieping van het Killit/Wheelz gebouw aan het gedeelte van de H.D. Benjaminstraat ten noorden van de Dr. Sophie Redmondstraat, vlakbij de rotonde van de Dr. Sophie Redmondstraat / HD Benjaminstraat / Flustraat.

zaterdag 10 december 2011

10 december, International Human Rights Day

Logo Human Rights Day 2011: Celebrate Human RightsMensenrechten behoren ons allemaal toe, zonder uitzondering. Maar ze zullen slechts woorden zijn in een decennia-oud document, tenzij we die rechten kennen, eisen dat ze gerespecteerd worden, en wij ons recht, en het recht van anderen, verdedigen om ze te beleven en uit te oefenen", zegt VN Secretaris Generaal Ban Ki-moon in zijn boodschap ter gelegenheid van de Internationale Mensenrechtendag, vandaag 10 december.
  
Hieronder zijn volledige boodschap.
en klik op deze link voor de Universal Declaration of Human Rights

Secretary-general's message

Human rights belong to every one of us without exception. But unless we know them, unless we demand they be respected, and unless we defend our right -- and the right of others --  to exercise them, they will be just words in a decades-old document.
That is why, on Human Rights Day, we do more than celebrate the adoption of the Universal Declaration of Human Rights in 1948 – we acknowledge its enduring relevance for our own times.
The importance of human rights has been underlined over and over again this year.  Across the globe, people mobilized to demand justice, dignity, equality, participation -- the rights enshrined in the Universal Declaration.
Many of these peaceful demonstrators persevered despite being met with violence and further repression.  In some countries, the struggle continues; in others, important concessions were gained or dictators were toppled as the will of the people prevailed.
Many of the people seeking their legitimate aspirations were linked through social media. Gone are the days when repressive governments could totally control the flow of information. Today, within their existing obligation to respect the rights of freedom of assembly and expression, governments must not block access to the internet and various forms of social media as a way to prevent criticism and public debate.
Yet at the end of an extraordinary year for human rights, let us take strength from the achievements of 2011:  new democratic transitions set in motion, new steps to ensure accountability for war crimes and crimes against humanity, new and ever-spreading awareness of rights themselves. 
As we look to the challenges ahead, let us take inspiration from the example of human rights activists and the timeless power of the Universal Declaration, and do our utmost to uphold the ideals and aspirations that speak for every culture and every person.