A Jaw De Kinderweek reikt kinderen geheim wapen aan

Terwijl achterop een groepje kleuters rustig zit te tekenen, luisteren de oudere kinderen van Goede Verwachting aandachtig naar Rachel van Projekta en juf Parris die vertellen over goede en slechte geheimen én hun geheime wapen.

Twee weken geleden organiseerde Stichting A Jaw De een kinderweek. In samenwerking met Projekta zijn er drie interactieve dagen ontwikkeld met activiteiten die gaan over geweld tegen kinderen. Dit is onderdeel van het pilotproject ‘Versterking van buurtorganisaties tegen huiselijk geweld met de focus op geweld tegen kinderen en gender gerelateerd geweld’ en wordt gefinancierd door het Kinderfonds van de Verenigde Naties (UNICEF) in Suriname.

Het pilotproject is gericht op het versterken van gemeenschapsorganisaties tegen huiselijk geweld, met de focus op geweld tegen kinderen. Als onderdeel hiervan hebben vijftien personen van gemeenschapsorganisaties Sari (Nickerie), BUPO (Pontbuiten en omgeving), Stibula (Latour) en A Jaw De (Goede Verwachting) verschillende trainingen gevolgd. De opgedane kennis zullen de buurtwerkers gebruiken om bewustwording te creëren over onder andere kindermishandeling bij kinderen en geweldloos opvoeden bij opvoeders in de buurten/districten waar de organisatie actief is.

De laatste activiteit van de A Jaw De Kinderweek vond plaats op zaterdag 8 oktober en begint met een korte herhaling van de vorige sessies. Wat hebben jullie onthouden van de vorige keer, vraagt Rachel aan de kinderen. Een paar kinderen zeggen dat ze geleerd hebben dat er verschillende vormen van kindermishandeling zijn. Fanatiek noemen ze verschillende vormen van lichamelijke mishandeling:

Slaan!

Baksen!

Zwepen!

Gevraagd naar andere vormen blijft het even stil. Een jongen probeert het voorzichtig: “Het is mishandeling dat die jongen is gaan schuilen onder de tafel.” Hij beschrijft de praatplaat van een kind dat getuige is van huiselijk geweld en zich verschuilt onder de tafel wanneer zijn ouders ruzie maken.

Rachel vraagt of ze nog weten dat je ook op een andere manier pijn kunt hebben en ze legt twee handen op haar borst. “Pijn in je hartje!”, roepen ze in koor.

Dat kinderen een wonderlijk geheugen hebben, bleek deze dag ook weer. “Dat van die Iphone 13 is ook kindermishandeling”. Na doorvragen blijkt dat ze bedoelen dat het emotionele verwaarlozing is dat wanneer een kind zijn moeder wil laten zien dat hij een goed cijfer heeft gehaald, zij alleen maar bezig is op haar telefoon en hem negeert.

Goede en slechte geheimen

Het spel dat ze donderdag hebben gespeeld met de groene en rode bordjes is ze ook bijgebleven. Hierbij kregen ze uitleg over goede en slechte geheimen. Ze vertellen enthousiast dat ze bij een goed geheim een groen bordje omhoog moesten houden. Een goed geheim duurt niet lang. Maar iemand die je een slecht geheim vertelt, wil dat je dat voor altijd bewaart, en dat je verdrietig wordt van slechte geheimen. Alle vormen van kindermishandeling, waar kinderen niets over mogen zeggen zijn slechte geheimen.

Vandaag krijgen de kinderen de opdracht om een slecht geheim op een voetje te schrijven. 

Het zien van al deze manieren van kindermishandeling bij elkaar, maakt duidelijk dat er nog veel werk te verzetten is. “Je hartje breekt,” zegt een meisje als antwoord op de vraag hoe je je voelt als deze dingen tegen je gezegd of gedaan worden.

Geheim wapen

Gelukkig kunnen ze een manier leren om hiermee om te gaan. Ze hebben namelijk een geheim wapen: praten! Omdat dit makkelijker gezegd is dan gedaan, krijgen de kinderen voorbeeldzinnen om mee te oefenen. Stel je wil iets dat je is overkomen vertellen aan je moeder, wat zeg je dan? Of je wilt de politie bellen, hoe begin je dan het gesprek? En wie zou je nog meer kunnen vertellen, wie in jouw omgeving zal naar je luisteren? 

Spelenderwijs worden de kinderen ervan overtuigd dat praten over nare dingen die ze meemaken een goed begin is van de oplossing. Om ook de slechte geheime die ze op het voetje hebben geschreven te bestrijden met hun geheime wapen, mogen ze op een ander voetje iets schrijven wat ze kunnen zeggen. Dit voetje mogen ze zelf op het andere voetje plakken, zodat het slechte geheim verdwijnt.

Deze eerste A Jaw De Kinderweek is zeker voor herhaling vatbaar: de kinderen van Goede Verwachting hebben het erg naar hun zin gehad en ze vonden het leerzaam.

“Ik ben blij dat ik dingen heb mogen komen leren. Dat van lichamelijke verwaarlozing wist ik niet. Eerst ging ik een kind met een gescheurde uniform uitlachen. Maar nu weet ik dat ik hem niet moet uitlachen, want ik weet niet wat er thuis gebeurt.”

Aan het eind van de dag gaven veel kinderen aan dat ze blij zijn dat ze geleerd hebben over hun geheime wapen. “Ik weet dat ik mijn geheime wapen heb en ook al ga ik stotteren, ik ga het gebruiken.” 

Team A Jaw De

Projekta zoekt projectcoördinatoren en -assistenten

WIE ZIJN WIJ EN WAT DOEN WE?

PROJEKTA werkt aan het verbeteren van mensenrechten, democratie en goed bestuur in Suriname. Hierbij zijn vrouwenrechten en gendergelijkheid altijd een centraal punt.

Ons werk is heel divers. We werken met gemeenschapsorganisaties, dorpsbesturen, en andere NGO’s, maar ook met DNA, internationale en regionale organisaties, en de overheid. We organiseren trainingen, begeleiden gemeenschapsorganisaties om nog effectiever te zijn, geven lezingen en workshops, organiseren bewustwordingscampagnes, onderzoeken, schrijven, publiceren en doen nog veel meer. 

De komende jaren werken we o.a. aan het tegengaan van huiselijk geweld (ook geweld tegen kinderen), het bevorderen van mensenrechten in het algemeen, inclusief LGBTQ rechten, goed bestuur en burgerparticipatie, en zoals altijd, het versterken van gemeenschapsorganisaties en het maatschappelijk middenveld. 

Wij breiden ons team uit en zoeken enkele part-time en full-time projectmedewerkers, m.n. projectassistenten en projectcoördinatoren.

Bij Projekta werken we altijd als een team. Als projectmedewerker wordt van je verwacht dat je multi-inzetbaar bent, meewerkt aan meerdere projecten, en dat je de organisatie vertegenwoordigt in activiteiten van onze partnerorganisaties. 

WAT DOET EEN PROJECT ASSISTENT?

Een project assistent houdt zich bezig met logistieke organisatie en het onderhouden van contacten met deelnemers van activiteiten en programma’s. De assistent is ook verantwoordelijk voor de administratie van activiteiten. Daarnaast draagt een assistent bij aan het (inhoudelijk en organisatorisch) ontwikkelen van activiteiten, onderzoek, en rapportages. Er wordt van een assistent verwacht dat die doorgroeit naar het zelfstandig kunnen werken met partners en deelnemers, en zelfstandige ontwikkeling en beheer van activiteiten.

WAT DOET EEN PROJECTCOÖRDINATOR?

Een projectcoördinator is verantwoordelijk voor de dagelijkse voortgang en monitoring van een project. De coördinator maakt werkplannen, ontwerpt activiteiten, en is verantwoordelijk voor de uitvoering daarvan. De coördinator draagt bij aan het opzetten en uitvoeren van onderzoek als dit nodig is, en zorgt voor de interne en externe communicatie van het project. Daarnaast is de projectcoördinator verantwoordelijk voor de rapportages van het project.

WIE ZOEKEN WE?

• Je bent geïnteresseerd in maatschappelijke vraagstukken en je wil graag bijdragen aan een rechtvaardige samenleving.

• Je hebt een HBO of Universitair denk- en werkniveau, met liefst een achtergrond in de sociale wetenschappen, of sociaal culturele vakken. Ook (nog) niet afgestudeerden, of personen uit een andere richting kunnen solliciteren. 

• Je beheerst het Nederlands en Engels, en het liefst ook Sranantongo. Kennis van meerdere Surinaamse talen is een aanbeveling. 

• Je kan goed overweg met de computer, en kan tenminste werken in Word, Excel, Powerpoint.

• Beschikbaar zijn voor veldwerk (met in achtneming van Covid-regels) in en buiten Paramaribo is een aanbeveling.

• Je bent flexibel inzetbaar - qua type werk en tijd.

• Je vindt het niet erg om kritisch begeleid te worden.

• Je bent leergierig, zoekt graag zelf dingen uit, maar durft hulp te vragen als je iets niet weet/kan.

• Je houdt van uitdagingen en wil je graag breed ontwikkelen.

WAT WIJ BIEDEN

• Een uitdagende baan, met enige flexibiliteit in je werkuren.

• Een goed salaris

• De normale secundaire voorwaarden (voor full-timers)

• Een omgeving waarin je jezelf kan ontwikkelen

• Studeer je nog, dan krijg je de gelegenheid werk en studie te combineren.

Heb je belangstelling, vul dan hier het Google formulier in. De uiterste datum voor aanmelding is woensdag 8 september. 

Lukt dit niet, stuur dan een email naar projekta@sr.net of app naar: 8677022

We sturen dan het formulier voor je op.

Ministers van SoZaVo en AW&J beloven meer betrokkenheid van maatschappelijke organisaties bij de aanpak van seksueel en huiselijk geweld

Donderdag 10 september presenteerden 38 maatschappelijke organisaties de ‘Prioriteiten tegen Geweld’ aan bijna 100 personen, waaronder Ministers Uraiqit Ramsaran van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (SoZaVo) en Rishma Kuldipsingh van Arbeid, Werkgelegenheid en Jeugdzaken (AW&J). Ook vertegenwoordigers van onder andere de Ministeries van Volksgezondheid, Justitie en Politie, het Academisch Ziekenhuis Paramaribo en UNICEF namen deel aan de Zoom-sessie. DNA was goed vertegenwoordigd met meer dan vijf parlementariërs van zowel coalitie als oppositie. 

Hoor ons nu: de stem van lokale gemeenschappen in beleid

Sharda Ganga, directeur van Projekta, opende de presentatie met een inleiding over het programma Hear Us Now (HUN): Bringing the Voices of Local Communities into the National Dialogue against Domestic and Sexual Violence’ dat Projekta begin 2019 gestart is met financiële ondersteuning van het European Instrument for Democracy & Human Rights (EIDHR). De prioriteitenlijst die gepresenteerd is, is samengesteld door gemeenschapsorganisaties die binnen het HUN-programma trainingen hebben gevolgd en zijn begeleid om te werken aan het tegengaan van geweld in hun buurt of binnen hun doelgroep. De prioriteitenlijst wordt verder ondersteund door grotere maatschappelijke organisaties die werken op dit gebied, zoals Women’s Rights Centre, Surinaamse Vereniging voor Psychologen en Orthopedagogen en Stichting Lobi.

Totstandkoming Prioriteiten tegen Geweld tijdens een workshop L&A in februari 2020

Tijdens de virtuele presentatie van afgelopen donderdag waren er verhalen uit de gemeenschappen van Andy Bandison van Santostars (Santodorp), Wiedjawatie Jawalapersad van stichting Sari (Nickerie), Rishi Moella van stichting Jagran Mangal (Uitvlugt/Paramaribo) en Helene Frijde van stichting Mama Joyce (Commewijne). Zij pleitten voor meer crisisopvang voor gezinnen, meer training en begeleiding aan religieuze organisaties zodat zij meer aandacht besteden aan het tegengaan van geweld en/of de zorg voor slachtoffers. Maar ze pleitten ook voor meer decentralisatie van hulpverlening door bijvoorbeeld meer meldpunten en meer programma’s voor begeleiding van slachtoffers en plegers. Heel concreet was de vraag dat als de instanties kinderen plaatsen bij tehuizen – vaak genoeg slachtoffers van geweld – die ook zorg moeten dragen voor de basiszorgkaart van die kinderen, en dat de kinderbijslag voor die kinderen aan de tehuizen toekomt, en niet aan de personen die de plegers zijn van het geweld of het misbruik.

De lijst met Prioriteiten tegen Geweld gaat in op deze en andere problemen en gebreken rondom de aanpak van seksueel en huiselijk geweld. 

Stichting Sari geeft infosessie over geweld aan COVAB Nickerie

Reacties en oplossingen

Carla Bakboord van Women’s Rights Centre, een van de nationale organisaties die zich al decennia inzet op het gebied van gendergerelateerd geweld, zei dat ze erg blij is met het HUN-programma en de gepassioneerde manier waarop de deelnemende organisaties zich inzetten tegen geweld in hun gemeenschappen en onder hun doelgroepen. De decentralisatie van de hulpverlening is nodig om het complexe probleem van gendergerelateerd geweld aan te pakken. Ze benadrukte dat het wiel niet steeds opnieuw uitgevonden hoeft te worden en dat ze hoopt dat overleg zoals vandaag een structureel karakter krijgt, zodat de beleidsmakers horen wat er in het veld speelt. 

Minister Ramsaran van SoZaVo beaamde dat. Van de Prioriteiten tegen Geweld zal zeker gebruik gemaakt worden voor het ontwikkelen van geïntegreerd beleid, zei de minister, en hij nodigde de organisaties uit om om de tafel te zitten. Hij gaf verder aan dat er binnen het Integraal Kinderbeschermingsnetwerk (IKBeN) hard wordt gewerkt aan een systeem van doorverwijzing en case-management. 

Minister Kuldipsingh van AW&J legde de nadruk op voorlichting, opvoeding en het belang van praten met kinderen. Ze hoort graag meer ervaringen uit het veld en wil voor het ontwikkelen van beleid een samenwerking aangaan, zodat er beter beleid gemaakt kan worden, waarbij alle stakeholders op één lijn zitten. 

DNA-lid Ann Sadi benadrukte de noodzaak van het begeleiden van DR en RR-leden om een grotere rol te spelen bij dit vraagstuk, want zij begeven zich in alle hoeken van het district. DNA-lid Patricia Etnel, die ook sprak namens de voorzitter van DNA, legde de nadruk op voorlichting aan jongeren over gezonde relaties en sterke gezinnen. Het parlement heeft in de afgelopen jaren gewerkt aan strengere straffen voor daders, maar er moet ook een natraject van begeleiding zijn, zodat ze niet terugvallen in dezelfde situatie. Ze benadrukte het belang van het opnemen van duidelijke beleidsmaatregelen tegen geweld in ‘s lands begroting.

Gemeenschapsorganisatie A Jaw De organiseert knutseldag over geweld tegen kinderen

Actieve online participatie

Andere onderwerpen die werden besproken in de open discussie waren onder andere het identificeren van rolmodellen om voorlichting te geven, het belang van dataverzameling en het delen van informatie, het gebrek aan menskracht bij verantwoordelijke instituties, de noodzaak van een wettelijke basis voor subsidiebeleid voor opvanglocaties en capaciteitsversterking van de organisaties om aan de voorwaarden voor subsidie(aanvragen) te voldoen. 

Terwijl de sprekers hun verhaal vertelden en de ministers hun reactie gaven, ontstond er een actief gesprek in de chat, waarbij er vragen werden gesteld en beantwoord, informatie en tips gegeven en complimenten uitgedeeld. Het allerbelangrijkste was dat er contactgegevens werden uitgewisseld en afspraken werden gemaakt tussen de gemeenschapswerkers en beleidsmakers en volksvertegenwoordigers. Van zo een succesvolle lobby, met meteen concrete resultaten, had niemand durven dromen!

Lilian Ferrier ontvangt derde Human Rights Award Suriname

Dr. Lilian Ferrier en
EU-ambassadeur Fernando Ponz Cantó

De EU Delegation for Suriname’s Human Rights Award 2019 is uitgereikt aan psycholoog Lilian Ferrier voor haar verdiensten als voorvechter van kinderrechten in Suriname. Tijdens het mensenrechtenseminar in Courtyard by Marriott is de award overhandigd door de EU vertegenwoordiger voor Suriname, Fernando Ponz Cantó. Dit is de derde EU Human Rights Award die in Suriname is uitgereikt. Het is 30 jaar geleden dat het Kinderrechtenverdrag in Suriname werd geratificeerd. In dit kader is de award overhandigd aan een voorvechter van dit thema, in dit geval mevrouw Lilian Ferrier.

Tante Lilian
Het seminar bestond uit twee dagdelen. De awarduitreiking heeft plaatsgevonden in het tweede dagdeel. Het dagdeel is ingeleid met een  filmpje ‘Tante Lilian’ waarin een vraaggesprek van de 14-jarige - Matai Zamuels met mevr. Ferrier wordt vertoond. In het interview gaat ze in op haar decennialange strijd voor kinderrechten, de successen en teleurstellingen en haar gedachten over de algemene houding in de samenleving over kinderen. “Ik weet niet waar de negatieve houding tegenover onze kinderen vandaan komt”, zegt zij in het vraaggesprek. “Veel volwassenen denken ‘kinderen zijn mijn bezit en horen te doen wat ik zeg.’’ 

drs. Lilian Ferrier en Matai Zamuel

Ferrier is klinische en ontwikkelingspsycholoog. Zij heeft, net als de interviewer ook geconstateerd dat volwassenen vaak opmerken dat kinderen niet alleen op hun rechten, maar ook op hun plichten moeten worden gewezen. Hierop zegt zij dat volwassenen hun verantwoordelijkheid moeten nemen en ervoor moeten zorgen dat kinderen hun rechten kunnen beleven. De gedachte dat kinderen ook plichten hebben, mondt vaak uit in straf. ‘Ik spreek niet van plicht, maar van verantwoordelijkheid van kinderen’ zegt Ferrier. In het vraaggesprek vertelt de activiste ook over de hoogtepunten in haar werk. Een daarvan is dat er wetgeving is gekomen waardoor kinderen in de rechtszaal een stem hebben. De rechter is ook verplicht om volgens kindvriendelijke regels kinderen te verhoren in zaken die hun aangaan. Ze vertelde ook over hoe het idee voor Opa Doeli is ontstaan nadat zij de toenmalige minister van Justitie naar het jeugdcellenhuis bracht waar zij een rondleiding kregen door de jeugdigen die daar zaten. 

Zij gaf verder aan dat een kinderrechtenactivist een groot incasseringsvermogen moet hebben: “Want ze gaan je belachelijk maken, het is niet altijd prettig, maar het hoort erbij.” Ferrier zegt verder dat wanneer het kinderrechten betreft, het vooral om het hart gaat. “Wanneer het gaat om kinderrechten, mensenrechten, denkt men vaak dat het een juridisch iets is, maar het gaat vooral om het hart. Het gaat erom dat jij je als mens inzet voor een ander zodat die het beter kan hebben. Niet alleen praten op conferenties, maar ook gewoon doen” 

“Kinderrechten vormen de hoeksteen voor mensenrechten”, zegt EU vertegenwoordiger Ponz Cantó. “In dat kader denk ik dat het erg fijn is en een voorrecht voor mij om deze award uit te reiken aan dit individu voor het werk dat zij heeft gedaan, binnen haar eigen mogelijkheden.” 

Onderzoek naar huiselijk geweld
Voorafgaand aan de uitreiking, zijn vier gemeenschapsorganisaties aan het woord geweest. Zij hebben resultaten gepresenteerd van kleinschalig onderzoek dat zij hebben uitgevoerd in de gebieden waar zij actief zijn. Deze organsisaties maken deel uit van het ‘Hear us Now’ programma dat wordt uitgevoerd door Projekta, met financiële ondersteuning van de European Instrument for Democracy & Human Rights (EIDHR). Binnen het programma worden de organisaties versterkt om in hun regulier programma huiselijk geweld en seksueel misbruik bespreekbaar te maken en aan te pakken. Daarnaast worden zij ook getraind om hun eigen verhaal te vertellen; zodat zij de realiteit van de gemeenschap vanuit hun beleving delen met anderen, ook de beleidsmakers. 

Veiligheid voor kinderen 
Stichting Buurtwerk Latour (Stibula) heeft het onderzoek ‘Kinderbescherming in Latour: de bekendheid van het Meldpunt Kinderbescherming te Latour’ gepresenteerd. Een conclusie uit dit onderzoek is dat kinderen en jongeren weinig tot geen vertrouwen erin hebben dat volwassenen hun in bescherming zullen nemen. De onbekendheid van het Meldpunt Latour bij de bewoners van Latour is zorgwekkend. Stichting Sari uit Nickerie (Sarnami Nari betekent Surinaamse vrouw) heeft tijdens het onderzoek ‘Huiselijk geweld in Nickerie’ ontdekt dat zaken veel erger zijn dan zij vermoed hadden. Zo is bekend geworden dat volwassen vrouwen worden misbruikt door hun volwassen kinderen en dat seniore burgers, waaronder ook vrouwen, kinderen misbruiken. Dit was een shock voor de organisatie, die ook de hand in eigen boezem stak en aangaf dat gemeenschapsorganisaties eigenlijk veel meer moeten doen om geweld tegen te gaan. Het project ‘Hear Us Now’ heeft Sari in elk geval al de eerste handvaten aangereikt.

Huize Ekklisia is een tehuis voor kinderen die met geweld geconfronteerd zijn geraakt. Ook in het openbaar zijn deze kinderen niet gevrijwaard van geweld door volwassenen. Zo is het weleens voorgekomen dat de meisjes onderweg naar school zijn gedwongen tot prostitutie terwijl zij gebruik wensten te maken van het openbaar vervoer. Opvallend is dat het tehuis geen subsidie ontvangt van de overheid, maar wel kinderen toegewezen krijgt door overheidsinstanties. ‘Geld alleen is niet voldoende’ gaf deze organisatie aan; tehuizen moeten ook versterkt worden in het omgaan met kinderen met trauma’s, en in simpele aspecten van management en boekhouding.

Bibliotheek & Community Center the Hub uit Flora is erachter gekomen dat de kinderen uit de omgeving zo gewend zijn geraakt aan geweld dat zij het nieteens als geweld meer ervaren. The Community Hub en de andere organisaties willen graag een veilige plek zijn voor nog meer kinderen. Zij zijn het met elkaar eens dat dit onderzoek een belangrijke stap is in het bereiken van veilige plaatsen voor kinderen in de verschillende buurten. Carla Bakboord en Sabine de Vries, beiden wetenschappers die onderzoek doen naar geweld, hebben de kersverse onderzoekers gefeliciteerd met hun onderzoeken. “Dit is waardevolle informatie”, gaven zij aan. Dit werd benadrukt door de Unicef vertegenwoordiger in Suriname, dhr Matala.

Met de presentaties van de onderzoeken van de community organisaties, hebben zij een eerste stap gezet als ‘advocates’ (pleitbezorgers) voor bescherming tegen huiselijk en seksueel geweld. Onder begeleiding van Projekta zullen zij in de komende maanden verder invulling geven aan deze rol door onder andere een pakket van beleidsvoorstellen samen te stellen en deze aan te bieden aan diverse stakeholders.

Aan het eind van de ceremonie werden diverse personen bedankt voor hun (jarenlange) inzet op het gebied van kinderrechten. Bovenste rij: Sharda Ganga, Deborah Sastroredjo, Helene Frijde, Rita Sanchit, Sabine de Vries, Carla Bakboord, Faranaaz Pahalwankhan, Ingrid Nortan, Wilgo Koster, Monique Essed-Fernandes, Claudia Halfhide, Carmen Rasam, Tobi Graafsma, Rayah Bhattacharji. Onderste rij: Regiljo Nijman, Risma Bissesar, Wiedja Jawalapersad, Sandhya Soekhoe, Matai Zamuels, Lilian Ferrier, Annette Tjon Sie Fat, Sam Polanen, EU-ambassadeur Fernando Ponz Canto.

Projekta lanceert een nieuw programma om seksueel en huiselijk geweld in lokale gemeenschappen bespreekbaar te maken

Stichting Projekta lanceert een nieuw programma om seksueel en huiselijk geweld in lokale gemeenschappen bespreekbaar te maken alsook aan te pakken.

Het programma is onder de voorlopige naam ‘Communities & Sport Tegen Huiselijk en Seksueel Geweld’ geïntroduceerd aan verschillende buurt-, sport- en bewegingsorganisaties. “Ik ben blij om zoveel organisaties te zien uit zoveel communities”, zei directeur Sharda Ganga bij de start van de avond. Het programma is speciaal bedoeld voor gemeenschapsorganisaties die actief zijn binnen een bepaalde buurt, omgeving of gemeenschap. Dit kunnen sport- en buurtorganisaties zijn, maar bijvoorbeeld ook  vrouwen- en jongerenorganisaties die actief zijn in een bepaalde buurt, wijk of omgeving.

De organisaties kunnen maximaal vier personen afvaardigen om getraind te worden in nieuwe bewegingsactiviteiten. Eén van de  doelen van deze nieuwe activiteiten, alsook de training, is om meer coaches, ook vrouwelijke,  te krijgen en om de participatie van meisjes en vrouwen te vergroten. De gebruikelijke takken van sport die buurtorganisaties verzorgen, zoals voetbal en slagbal blijken weinig vrouwen en meisjes aan te trekken. De deelnemers mogen daarom zelf voorstellen doen voor nieuwe bewegingsactiviteiten: activiteiten die vooral voor vrouwen en meisjes aantrekkelijk zijn (zoals dans), maar ook activiteiten die laagdrempelig zijn voor iedereen, zoals 3x3 basketbal en straatvoetbal. Tijdens de introductie hebben de organisaties al voorstellen gedaan, waaronder yoga en zumbalessen.

‘Communities & Sport Tegen Huiselijk en Seksueel Geweld’vloeit voort uit het ABCS-programma (Actieve Burgers door Cultuur en Sport) dat eerder door de stichting is uitgevoerd. Daarin zijn organisaties versterkt door middel van sport en cultuur, maar is ook participatie van jongeren aan sportactiviteiten vergroot. Als onderdeel van het programma heeft Projekta onderzoek gedaan naar de grootste behoeftes van de organisaties. Daaruit is gebleken dat de grootste vraag was naar tools om huiselijk en seksueel geweld bespreekbaar te maken onder andere middels sport- en bewegingsactiviteiten. Onderzoek van Projekta heeft ook uitgewezen dat jongeren die bij deze extra-curriculaire programma’s betrokken zijn, toch niet weten met wie ze kunnen praten over seksualiteit en huiselijk geweld.

“Wij zullen een pakket ontwikkelen zodat de lokale organisaties zelf activiteiten kunnen ontplooien om te praten over bepaalde onderwerpen”, zegt Sharda Ganga, directeur van de stichting. Het gaat om een voorlichtingspakket waarin getrainde coaches sport en andere bewegingsactiviteiten kunnen gebruiken om seksueel en huiselijk geweld te bespreken, en andere gemeenschapsorganisaties zelf andere bewustwordingsactiviteiten kunnen organiseren in hun buurten. Het blijft niet bij het bespreken van de onderwerpen. De begeleiders moeten ook raad kunnen geven of doorverwijzen wanneer huiselijk of seksueel geweld heeft plaatsgevonden.

Bij de introductie avond is onder andere gesproken over wat huiselijk geweld precies is, wat het project inhoudt en wat van de deelnemers wordt verwacht. Er is overeengekomen om in oktober te beginnen met de trainingen omdat de programma’s van de organisaties voor de vakantie al vol zijn. De deelnemers worden ook getraind om goede fundraisingsplannen te maken om de duurzaamheid van de activiteiten te verzekeren.

Daarnaast is er een traject voor vertegenwoordigers van de community organisaties om op nationaal niveau hun zorgen en kennis te delen, zodat de specifieke behoeften van hun gemeenschappen ook wordt meegenomen als er beleid wordt gemaakt en uitgevoerd.
De vooraanmelding heeft reeds plaatsgevonden op donderdag 16 augustus. De organisaties worden aan de hand van strenge criteria toegevoegd aan of uitgesloten van deelname aan het programma omdat de stichting zo efficient mogelijk te werk wilt gaan.

Het programma wordt gefinancierd door de  EU, de Nederlandse Ambassade en de International Sports Alliance.