Projekta presenteert prioriteiten uit schaduwrapport aan VN-lidlanden

Afgelopen donderdag 7 oktober 2021, pleitte Projekta voor onder andere een Wet Openbaarheid van Bestuur en meer aandacht voor kinderbescherming tijdens de zogeheten Pre-session voor de Universal Periodic Review (UPR) van Suriname.

Tijdens deze sessies, die dit jaar vanwege Covid-19 online plaatsvonden, worden vertegenwoordigers van nationale mensenrechteninstituten en maatschappelijk organisaties in de gelegenheid gesteld om de situatie wat mensenrechten betreft aan te kaarten bij de permanente missies van de lidstaten van de Verenigde Naties (VN). De sessies worden georganiseerd door de internationale organisatie UPR Info, die ook een trainingstraject verzorgde in aanloop naar de sessies.

Projekta gaf tijdens de Pre-Session aan dat, om het recht op informatie te kunnen beleven, het de hoogste tijd is dat deze regering haar verkiezingsbelofte van een Wet Openbaarheid van Bestuur waarmaakt. Voor de realisering en navolging van deze wet, moet de regering samenwerken met het parlement en maatschappelijke organisaties. 

Voor betere kinderbescherming en dienstverlening voor kinderen die slachtoffer zijn van geweld, is het volgens Projekta van essentieel belang dat de regering doorgaat met het Integraal Kinderbeschermingsnetwerk (IKBeN) en in het bijzonder de interministeriële technische commissie voor kinderbescherming. Er moet voldoende geld worden begroot en toegekend aan het versterken en ondersteunen van dienstverlenende instanties vanuit de overheid; het versterken van de dienstverlening door maatschappelijke organisaties; en noodopvang voor kinderen voorzien van voldoende middelen en opgeleid personeel. 

Onderwerpen van de verschillende landen welke tijdens de Pre-sessions van 6 en 7 oktober 2021 zijn besproken. Bron: upr-info.org

Universal Periodic Review

De UPR is het rapportagesysteem waarmee de Mensenrechten Commissie van de Verenigde Naties, de stand van zaken van mensenrechten van alle 193 VN-lidlanden beoordeelt. De lidstaten rapporteren over hun vorderingen voor het verbeteren van de beleving van alle mensenrechten in hun land. Suriname rapporteert tijdens de 39e Working Group sessie op 1 november 2021. Bij deze derde review voor Suriname wordt de periode mei 2016 – maart 2021 onder de loep genomen. 

Als aanvulling op de nationale rapportage van de lidstaten, kunnen maatschappelijke organisaties schaduwrapporten indienen. Eind maart heeft Projekta haar schaduwrapport ingediend bij de Mensenrechten Commissie. 

Projekta rapporteert hierin over mensenrechtenschendingen met betrekking tot vrijheid van meningsuiting, persvrijheid, kinderbescherming, financiële hulp voor kwetsbare kinderen (in tehuizen), mensenrechten en giftige afvalstoffen (kwikvervuiling in het bijzonder), mensen met een beperking en het uitblijven van een nationaal Mensenrechteninstituut. Voor elk thema heeft Projekta aanbevelingen gedaan hoe de staat Suriname de situatie dient te verbeteren. 

Lees voor meer informatie over de UPR en Projekta’s participatie in het proces de eerder verschenen berichten over kwikvervuiling en persvrijheid. 

UPR Info Pre-session panel van Suriname

Het panel van de Pre-session van Suriname bestond naast Projekta uit de Surinaamse NGO’s Stichting Lobi Health Center en Parea (die tevens Women’s Rights Centre vertegenwoordigde) en de International Human Rights Clinic van de University of Oklahoma College of Law. 

Door middel van vooraf opgenomen video-statements hebben de panelleden de aanwezige vertegenwoordigers van de permanente missies meer inzicht gegeven in de mensenrechtensituatie in Suriname. Meer nog hebben zij de landen opgeroepen om de aanbevelingen uit de bij de HRC ingediende schaduwrapporten over te nemen tijdens de Working Group sessie waarbij de staat Suriname gereviewd wordt. Tijdens de sessie van Suriname waren er vertegenwoordigers van de permanente missies van de VN in Genève aanwezig van Frankrijk, België, Nederland, Australië, Canada, Italië en Ierland. 

De thema’s die door de andere organisaties aangekaart zijn, betroffen rechten van inheemse volkeren, gezondheid en milieu; seksuele en reproductieve gezondheid, seksuele voorlichting, baarmoederhalskanker en het decriminaliseren van abortus; vrouwenrechten en gendergelijkheid en discriminatie vanwege seksuele geaardheid en genderidentiteit en -expressie. 

Projekta’s statement is hier terug te lezen. De statements van de andere organisaties en andere informatie over de UPR van Suriname is op de website van UPR Info terug te lezen.

Klik hier voor het volledige schaduwrapport van Projekta.

Projekta staat stil bij Internationale Dag voor de Rechten van het Kind

Omdat het vandaag, 20 november, Internationale Dag voor de Rechten van het Kind is, brengen wij de het thema Kinderrechten van het tweede BINI Monitoringsrapport (2017 - augustus 2019) opnieuw onder de aandacht.

Bij het thema Kinderrechten is er over de periode januari 2017 tot en met augustus 2019 gekeken naar drie onderwerpen: geweld tegen kinderen; voorschoolse educatie; ondersteuning en begeleiding van kinderopvangtehuizen. 

In november 2017 heeft het Integraal Kinderbeschermingsnetwerk (IKBeN), onder coördinatie van het Ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting, een doorstart gemaakt. Het doel van het netwerk is om op een geïntegreerde manier te werken aan de bescherming van kinderen. Dit is geen overbodige luxe na het vernemen van de treurige conclusies uit het rapport ‘Geweld tegen kinderen in Suriname’, welke het Institute for Graduate Studies and Research (IGSR), met ondersteuning van UNICEF, in opdracht van De Nationale Assemblée (DNA) in 2017 heeft uitgevoerd. Uit het onderzoek blijkt dat 81 procent van kinderen (2-14 jaar oud) tenminste één vorm van gewelddadig psychisch of fysiek geweld heeft ondergaan.

Voorts is er een Nationaal Actieplan Kinderen 2019-2021 ontwikkeld, wat in maart 2019 is afgerond. Betrokken ministeries zijn vervolgens in augustus 2019 gestart met het vertalen van het Nationaal Actieplan Kinderen in operationele werkplannen, die zijn afgerond in oktober 2019.

Het Bureau Voorschoolse Educatie (BVE) is in mei 2017 ingesteld en heeft een coördinerende taak bij de voorschoolse educatie. Activiteiten zijn onder andere de screening van driejarigen en de monitoring en begeleiding van hen. 

De nood voor crisis kinderopvang is hoog, maar de ondersteuning vanuit de regering is onvoldoende, terwijl instanties vanuit die regering zelf een dringend beroep doen op opvangtehuizen waarvan bekend is dat zij niet aan de kwaliteitseisen voldoen (gebrek aan gekwalificeerd management en personeel, veel te hoge bezetting voor beschikbare faciliteiten). 

Klik op de tabel om het hele thematische rapport over Kinderrechten te lezen. 

Download hier het volledige rapport.

Lilian Ferrier ontvangt derde Human Rights Award Suriname

Dr. Lilian Ferrier en
EU-ambassadeur Fernando Ponz Cantó

De EU Delegation for Suriname’s Human Rights Award 2019 is uitgereikt aan psycholoog Lilian Ferrier voor haar verdiensten als voorvechter van kinderrechten in Suriname. Tijdens het mensenrechtenseminar in Courtyard by Marriott is de award overhandigd door de EU vertegenwoordiger voor Suriname, Fernando Ponz Cantó. Dit is de derde EU Human Rights Award die in Suriname is uitgereikt. Het is 30 jaar geleden dat het Kinderrechtenverdrag in Suriname werd geratificeerd. In dit kader is de award overhandigd aan een voorvechter van dit thema, in dit geval mevrouw Lilian Ferrier.

Tante Lilian
Het seminar bestond uit twee dagdelen. De awarduitreiking heeft plaatsgevonden in het tweede dagdeel. Het dagdeel is ingeleid met een  filmpje ‘Tante Lilian’ waarin een vraaggesprek van de 14-jarige - Matai Zamuels met mevr. Ferrier wordt vertoond. In het interview gaat ze in op haar decennialange strijd voor kinderrechten, de successen en teleurstellingen en haar gedachten over de algemene houding in de samenleving over kinderen. “Ik weet niet waar de negatieve houding tegenover onze kinderen vandaan komt”, zegt zij in het vraaggesprek. “Veel volwassenen denken ‘kinderen zijn mijn bezit en horen te doen wat ik zeg.’’ 

drs. Lilian Ferrier en Matai Zamuel

Ferrier is klinische en ontwikkelingspsycholoog. Zij heeft, net als de interviewer ook geconstateerd dat volwassenen vaak opmerken dat kinderen niet alleen op hun rechten, maar ook op hun plichten moeten worden gewezen. Hierop zegt zij dat volwassenen hun verantwoordelijkheid moeten nemen en ervoor moeten zorgen dat kinderen hun rechten kunnen beleven. De gedachte dat kinderen ook plichten hebben, mondt vaak uit in straf. ‘Ik spreek niet van plicht, maar van verantwoordelijkheid van kinderen’ zegt Ferrier. In het vraaggesprek vertelt de activiste ook over de hoogtepunten in haar werk. Een daarvan is dat er wetgeving is gekomen waardoor kinderen in de rechtszaal een stem hebben. De rechter is ook verplicht om volgens kindvriendelijke regels kinderen te verhoren in zaken die hun aangaan. Ze vertelde ook over hoe het idee voor Opa Doeli is ontstaan nadat zij de toenmalige minister van Justitie naar het jeugdcellenhuis bracht waar zij een rondleiding kregen door de jeugdigen die daar zaten. 

Zij gaf verder aan dat een kinderrechtenactivist een groot incasseringsvermogen moet hebben: “Want ze gaan je belachelijk maken, het is niet altijd prettig, maar het hoort erbij.” Ferrier zegt verder dat wanneer het kinderrechten betreft, het vooral om het hart gaat. “Wanneer het gaat om kinderrechten, mensenrechten, denkt men vaak dat het een juridisch iets is, maar het gaat vooral om het hart. Het gaat erom dat jij je als mens inzet voor een ander zodat die het beter kan hebben. Niet alleen praten op conferenties, maar ook gewoon doen” 

“Kinderrechten vormen de hoeksteen voor mensenrechten”, zegt EU vertegenwoordiger Ponz Cantó. “In dat kader denk ik dat het erg fijn is en een voorrecht voor mij om deze award uit te reiken aan dit individu voor het werk dat zij heeft gedaan, binnen haar eigen mogelijkheden.” 

Onderzoek naar huiselijk geweld
Voorafgaand aan de uitreiking, zijn vier gemeenschapsorganisaties aan het woord geweest. Zij hebben resultaten gepresenteerd van kleinschalig onderzoek dat zij hebben uitgevoerd in de gebieden waar zij actief zijn. Deze organsisaties maken deel uit van het ‘Hear us Now’ programma dat wordt uitgevoerd door Projekta, met financiële ondersteuning van de European Instrument for Democracy & Human Rights (EIDHR). Binnen het programma worden de organisaties versterkt om in hun regulier programma huiselijk geweld en seksueel misbruik bespreekbaar te maken en aan te pakken. Daarnaast worden zij ook getraind om hun eigen verhaal te vertellen; zodat zij de realiteit van de gemeenschap vanuit hun beleving delen met anderen, ook de beleidsmakers. 

Veiligheid voor kinderen 
Stichting Buurtwerk Latour (Stibula) heeft het onderzoek ‘Kinderbescherming in Latour: de bekendheid van het Meldpunt Kinderbescherming te Latour’ gepresenteerd. Een conclusie uit dit onderzoek is dat kinderen en jongeren weinig tot geen vertrouwen erin hebben dat volwassenen hun in bescherming zullen nemen. De onbekendheid van het Meldpunt Latour bij de bewoners van Latour is zorgwekkend. Stichting Sari uit Nickerie (Sarnami Nari betekent Surinaamse vrouw) heeft tijdens het onderzoek ‘Huiselijk geweld in Nickerie’ ontdekt dat zaken veel erger zijn dan zij vermoed hadden. Zo is bekend geworden dat volwassen vrouwen worden misbruikt door hun volwassen kinderen en dat seniore burgers, waaronder ook vrouwen, kinderen misbruiken. Dit was een shock voor de organisatie, die ook de hand in eigen boezem stak en aangaf dat gemeenschapsorganisaties eigenlijk veel meer moeten doen om geweld tegen te gaan. Het project ‘Hear Us Now’ heeft Sari in elk geval al de eerste handvaten aangereikt.

Huize Ekklisia is een tehuis voor kinderen die met geweld geconfronteerd zijn geraakt. Ook in het openbaar zijn deze kinderen niet gevrijwaard van geweld door volwassenen. Zo is het weleens voorgekomen dat de meisjes onderweg naar school zijn gedwongen tot prostitutie terwijl zij gebruik wensten te maken van het openbaar vervoer. Opvallend is dat het tehuis geen subsidie ontvangt van de overheid, maar wel kinderen toegewezen krijgt door overheidsinstanties. ‘Geld alleen is niet voldoende’ gaf deze organisatie aan; tehuizen moeten ook versterkt worden in het omgaan met kinderen met trauma’s, en in simpele aspecten van management en boekhouding.

Bibliotheek & Community Center the Hub uit Flora is erachter gekomen dat de kinderen uit de omgeving zo gewend zijn geraakt aan geweld dat zij het nieteens als geweld meer ervaren. The Community Hub en de andere organisaties willen graag een veilige plek zijn voor nog meer kinderen. Zij zijn het met elkaar eens dat dit onderzoek een belangrijke stap is in het bereiken van veilige plaatsen voor kinderen in de verschillende buurten. Carla Bakboord en Sabine de Vries, beiden wetenschappers die onderzoek doen naar geweld, hebben de kersverse onderzoekers gefeliciteerd met hun onderzoeken. “Dit is waardevolle informatie”, gaven zij aan. Dit werd benadrukt door de Unicef vertegenwoordiger in Suriname, dhr Matala.

Met de presentaties van de onderzoeken van de community organisaties, hebben zij een eerste stap gezet als ‘advocates’ (pleitbezorgers) voor bescherming tegen huiselijk en seksueel geweld. Onder begeleiding van Projekta zullen zij in de komende maanden verder invulling geven aan deze rol door onder andere een pakket van beleidsvoorstellen samen te stellen en deze aan te bieden aan diverse stakeholders.

Aan het eind van de ceremonie werden diverse personen bedankt voor hun (jarenlange) inzet op het gebied van kinderrechten. Bovenste rij: Sharda Ganga, Deborah Sastroredjo, Helene Frijde, Rita Sanchit, Sabine de Vries, Carla Bakboord, Faranaaz Pahalwankhan, Ingrid Nortan, Wilgo Koster, Monique Essed-Fernandes, Claudia Halfhide, Carmen Rasam, Tobi Graafsma, Rayah Bhattacharji. Onderste rij: Regiljo Nijman, Risma Bissesar, Wiedja Jawalapersad, Sandhya Soekhoe, Matai Zamuels, Lilian Ferrier, Annette Tjon Sie Fat, Sam Polanen, EU-ambassadeur Fernando Ponz Canto.

Community organisaties geven voorlichting over seksueel en huiselijk geweld

Op 25 en 26 september organiseerde Stichting Double Positive voorlichtingssessies over respectievelijk huiselijk geweld en kindermishandeling voor de cliënten en enkele personeelsleden van de stichting. Stichting Double Positive is een organisatie die ondersteuning biedt aan mensen die met het HIV virus leven en aan hun families.

Beide sessies zijn verzorgd door Marisca Leter van stichting Double Positive. Zij heeft de afgelopen maanden een training gevolgd van Stichting Projekta om seksueel en huiselijk geweld bespreekbaar te maken binnen de eigen organisatie en voor de doelgroep van de organisatie middels verschillende soorten bewustwordingsactiviteiten.

De deelnemers aan deze training  mochten een subsidie (grant) aanvragen bij Projekta voor een klein pilot project voor het uitvoeren van bewustwordingsactiviteiten voor hun eigen doelgroep.

De eerste dag, 25 september, is de sessie gestart met een oefening uit het SDV bewustwordingspakket. hierbij hebben de aanwezigen zelf kunnen ervaren hoe snel mensen, ook zij dus, over het algemeen over gaan tot het toepassen van geweld om hun zin te krijgen.

Verder hebben de aanwezigen op de eerste dag meer geleerd over wat huiselijk geweld precies inhoudt. Voor enkele van de aanwezigen was er slechts sprake van huiselijk geweld“ wanneer een man een vrouw slaat of als een man een vrouw geen geld geeft”. Deze training heeft de aanwezige cliënten en personeelsleden het inzicht gegeven dat huiselijk geweld veel meer dan dat is. Bijvoorbeeld dat er ook sprake van huiselijk geweld is als ouderen geslagen worden door hun kinderen of kinderen die onderling met elkaar vechten waar vooral de machtsverhouding duidelijk een rol speelt.

Het is gebleken dat de aanwezigen wel heel veel wisten over het onderwerp, maar dat ze de situaties die zij tegenkwamen, of kenden, niet benoemden als een vorm van geweld. Tijdens de training hebben de mensen ook enkele tips meegekregen wat ze kunnen doen indien ze slachtoffer zijn van huiselijk geweld of wat ze het best kunnen doen om een slachtoffer te helpen.

De sessie is afgesloten met een dance fitnesssessie onder leiding van Georgeddy Main. Zij is opgeleid tot community sportcoach binnen het programma “Community Sport voor Inclusiviteit en Gendergelijkheid”, welke wordt gefinancierd door de Nederlandse Ambassade. Deze dance fitnesssessie was erop gericht om de aanwezigen in het bijzonder de vrouwen bewust te maken van het belang van bewegen.

Op de 2^e dag is het onderwerp ‘kindermishandeling’ aan de orde gekomen. Het doel was om de ouders bewust te maken van hun eigen gedrag jegens hun kinderen. De sessie heeft de aanwezigen meer inzicht gegeven in de verschillende vormen van kindermishandeling en wat kindermishandeling inhoudt.

Ook in deze sessie hebben de mensen tips meegekregen hoe ze zich op kunnen stellen als volwassenen naar hun eigen kind(eren) toe, maar ook naar andere kinderen die ze tegenkomen. Deze tips hebben enkele aanwezigen meteen tot nadenken gezet. Ze kwamen erachter dat ze bepaalde situaties anders aan konden pakken. Het feit dat het een luchtige sessie was, heeft gemaakt dat mensen zich genoeg open durfden te stellen om veel vragen te stellen en eigen ervaringen te delen. Dit is een belangrijk doel van het “Hear Us Now” programma van Projekta. Mensen moeten zich op hun gemak kunnen voelen om over seksueel en huiselijk geweld te praten binnen hun organisatie/buurt/gemeenschap. 

De ouders konden middels een zelftest nagegaan hoe vaak ze geweld toepassen in de opvoeding van hun kinderen. Er zijn ook tips gegeven hoe je geweldloos kunt opvoeden. Het geven van complimenten was voor de ouders een hele grote eye opener, omdat ze in de meeste gevallen alleen reageren op regels die de kinderen verbreken. Een ouder gaf huilend aan dat ze veel geleerd heeft, omdat ze veel sloeg, vooral haar dochtertje. De ouders zullen voortaan complimenten geven als de kinderen iets goeds doen en zullen meer praten.

 De bewustwordingsactiviteiten zijn onderdeel van het programma “Hear Us Now”. Het programma “Hear Us Now” wordt gefinancierd door de European Fund for Democracy and Human Rights. Het programma vormt samen met het programma “Community Sport voor Inclusiviteit en Gendergelijkheid”, dat uitgevoerd wordt als partnerschap tussen Projekta, de Nederlandse Ambassade in Suriname en ISA (International Sport Alliance), een tweejarig traject van versterking van gemeenschapsorganisaties om geweld tegen te gaan en gendergelijkheid binnen sport te bevorderen.

Projekta gestart met training voor bewustwording rond seksueel en huiselijk geweld

Projekta heeft al twee succesvolle trainingsdagen achter de rug binnen het Sexual and Domestic Violence (SDV) trainingstraject voor community organisaties.

Community werkers van verschillende organisaties uit Paramribo, Para, Wanica, Commewijne en Nickerie zijn op zondag 31 maart vol enthousiasme gestart met de training. Aan het begin van de eerste trainingsdag is er samen met de community werkers gekeken naar de voorwaarden waaraan een begeleider, coach of buurtwerker zou moeten voldoen, zodat ouderen, jongeren of zelf mogelijke slachtoffers zich op hun gemak kunnen voelen om de activiteiten van de organisatie te bezoeken, maar ook om hun verhaal kwijt te raken. Van onbesproken gedrag zijn, voorbeeldfiguur zijn, niet veroordelen of beoordelen, je grenzen kennen en die duidelijk stellen voor het kind, zijn enkele van de voorwaarden die naar voren zijn gekomen. 

Gender, mensenrechten en huiselijk geweld

“Wat hebben mensenrechten en gender nu te maken met seksueel en huiselijk geweld”, was de vraag van vele community werkers. Alvorens ze deze vraag zelf konden beantwoorden, is het begrip ‘geweld’ helemaal ‘uitgepakt’. Vervolgens hebben de community werkers op een creatieve manier geleerd wat gender is. Hierdoor zijn ze achter het verschil gekomen tussen gender en sekse, want voor vele was gender alleen een ‘vrouwen ding’. 

Ook hebben de community werkers meer inzicht gekregen in de genderrollen en gendersocialisatie, waarbij er ook gekeken is naar de traditionele genderrollen die worden toegewezen aan mannen en vrouwen. De community werkers moesten ook aandacht besteden aan het brainstormen over gendersocialisatie mechanismen zoals familie, school, religie en media. Via het mechanisme ‘familie’ krijgen meisjes bijvoorbeeld mee dat zij moeten helpen schoonmaken en leren koken, maar ze mogen niet sleutelen aan de auto. Bij lichamelijke opvoeding op scholen worden jongens meteen gestimuleerd om aan voetbal mee te doen en geweerd bij slagbal. Dit zijn slechts twee van de voorbeelden die zijn aangehaald door de community werkers.

Om tot het verband te komen tussen gender en huiselijk geweld, zijn de community werkers aan de slag gegaan met het maken van een genderboom. In de gender boom wordt zichtbaar op welke manieren onderliggende waarden en normen bijdragen aan genderongelijkheid en aan huiselijk geweld.

Nadat het verband tussen gender en huiselijk geweld gelegd is, is het onderwerp ‘mensenrechten’ aan de orde gekomen. De verschillende verdragen die door Suriname zijn geratificeerd zijn kort belicht tijdens de training, met een speciale focus op de Universele verklaring van de Rechten van de Mens en de Seksuele en Reproductieve Rechten. Met de opgedane kennis over gender en mensenrechten, zijn de community werkers aan de slag gegaan om het verband tussen huiselijk geweld en mensenrechten zelf te zoeken.

Enkele van de dingen die de community werkers zeker meenemen is dat gender veel meer is dan ze dachten, dat het te maken heeft met kracht en macht, en dat gender geen ‘women in control’ is.

 Geweld tegen kinderen

Op de tweede dag van de training, 7 april, hebben de community werkers meer geleerd over geweld tegen kinderen. Met de kennis die ze opgedaan hebben tijdens de eerste training over gender en mensenrechten, hebben ze zelf een definitie gevormd voor kindermishandeling. Hun eigen definitie hebben ze vervolgens mogen vergelijken met een wetenschappelijke definitie van kindermishandeling. Tijdens deze training is er aandacht besteed aan de vormen en de gevolgen van kindermishandeling. Ook hebben ze mogen leren wat de verschillende vormen allemaal inhouden en ook het verschil tussen verkrachting en seksueel misbruik.

Deze community werkers zijn actief binnen verschillende organisaties waar ze met hun eigen doelgroep tal van activiteiten uitvoeren, dus als community werker moet je zeker ook in staat zijn om de vormen van kindermishandeling te signaleren. Met het oog hierop, hebben de community werkers meer inzicht gekregen in de signalen en gedragskenmerken voor elke vorm van kindermishandeling. 

Geheimen vertellen

We hebben wel allemaal iets in ons leven die we niet leuk vinden en vinden het heus niet prettig om het aan een ander te vertellen.

Tijdens deze training moesten de community werkers juist iets opschrijven wat ze aan niemand zouden willen vertellen, en doen alsof ze deze aan iemand anders zouden afstaan. Dit was voor velen helemaal niet makkelijk, omdat ze zich angstig voelden, ze wisten niet wat de andere persoon ermee zou doen, ze twijfelden als degene het wel zou begrijpenMet deze oefening hebben de community werkers zelf mogen ervaren wat het proces is om een geheim te vertellen. De community werkers zijn erop voorbereid hoe om te met de geheimen die kinderen ze toevertrouwen.

Dit weekend zullen de community werkers de gesprekstechnieken aanleren die ze toe kunnen passen bij kinderen. 

Het programma “Hear Us Now” wordt gefinancierd door de European Fund for Democracy and Human Rights. Het programma vormt samen met het programma “Community Sport voor Inclusiviteit en Gendergelijkheid”, dat uitgevoerd wordt als partnerschap tussen Projekta, de Nederlandse Ambassade in Suriname en ISA (International Sport Alliance), een tweejarig traject van versterking van gemeenschapsorganisaties om geweld tegen te gaan en gendergelijkheid binnen sport te bevorderen.

Snapshot mensenrechten, deel 2

(Eerder verschenen in de State of Democracy Nieuwsbrief 2014. Voor de volledige nieuwsbrief, klik hier)

Op 20 november 2014 organiseerde PROJEKTA de panel-discussie ‘Mensenrechten: waar staan we, waar gaan we?’ Een panel van deskundigen ging na wat de stand van zaken in Suriname is op het gebied van vrouwenrechten, kinderrechten, rechten van Inheemse volkeren, van mensen met een beperking en van LGBT. De twee kernvragen voor de avond waren: wat hebben we al bereikt, en waar moeten we met spoed aan werken? In dit artikel beschrijven wij de belangrijkste informatie en bevindingen uit de presentaties en discussies met betrekking tot kinderrechten, de rechten van LGBT en de rechten van ouderen. Het artikel over vrouwenrechten, de rechten van mensen met een beperking en de rechten van Inheemse Volkeren vindt u hier.

Kinderen: van kennis naar beleving

Lillian Ferrier,
Foundation for Human Development

Op 20 november is het 25 jaar geleden sinds we het Kinderrechtenverdrag hebben geratificeerd. Er is veel bekendheid gegeven aan het verdrag en er zijn nu meerdere overheidsinstanties die zich bezig houden met kinderrechten, zoals het Bureau Kinderrechten van het Ministerie van Sociale Zaken, het Universiteitsinstituut Kinderrechten en het Bureau Vrouwen- en Kinderbeleid van het Ministerie van Justitie en Politie.
Desondanks zijn er bijna 100 wetten die in overeenstemming moeten worden gebracht met het Verdrag. In de afgelopen vijftien jaren zijn maar drie wetten aangepast: de Zedenwetgeving, het Hoorrecht, en de Huwelijkswetgeving.

In de tussentijd gaat het niet goed met onze kinderen. Het Kinderrechtenverdrag wordt niet beleefd in de praktijk. Bijna 90 procent van onze kinderen heeft ooit geweld meegemaakt, waarvan tien procent ernstig geweld. Dertien procent van onze kinderen groeit niet op bij hun biologische ouders, maar wordt opgevangen door grootouders, peetjes, in kindertehuizen en cellenhuizen.

Een van de prioriteiten is daarom het treffen van sancties (straffen) voor ouders die geen verantwoordelijkheid willen nemen voor de opvoeding van hun kind(eren). Er moet ook een meldplicht komen voor artsen, leerkrachten en anderen die constateren dat een kind mishandeld is of misbruikt is/wordt. Artsen moeten zich niet meer verschuilen achter het beroepsgeheim.

Wij, de volwassenen, zijn degenen die ervoor moeten zorgen dat kinderen hun rechten kunnen beleven. Wij moeten altijd artikel 3 van het Verdrag voor ogen houden, namelijk ‘het belang van het kind staat centraal’.

LGBT: discriminatie is tegen de Grondwet

Tineke Sumter, Women's Way
(namens het LGBT Platform)

Vier jaar geleden gaf de Minister van Justitie en Politie op vragen over de positie van LGBT’s in Suriname bij de verdediging van het Surinaamse Mensenrechten rapport bij de VN aan dat er eerst een brede nationale discussie gevoerd moet worden om hierover een standpunt in te nemen. Tegelijkertijd zei de Minister dat volgens Artikel 8.2 de Surinaamse Grondwet niemand gediscrimineerd mag worden en dat er naar zijn weten geen schendingen van mensenrechten wat deze groep betreft plaatsvonden in Suriname.
Dit standpunt is in de afgelopen jaren herhaald tijdens de verschillende staatshoofdenvergaderingen van de OAS. Anno 2014, vier jaar verder, is er door de overheid echter geen enkel initiatief genomen om deze brede nationale discussie ook daadwerkelijk te voeren.
Hoewel discriminatie verboden is volgens de Grondwet, is dit niet uitgewerkt in diverse (sociale) wetten. Zo is er bijvoorbeeld geen antidiscriminatie wetgeving en zijn de sancties op discriminatie niet beschreven. Mensen van hetzelfde geslacht kunnen hun relatie niet bij het burgerlijk stand registreren of met elkaar trouwen. Ook zijn er slechts twee bedrijven (IAMGOLD RGM en Staatsolie) die in hun CAO rekening houden met relaties van mensen van hetzelfde geslacht.

Begin 2014 hield het LGBT Platform een breed bezochte krutu, waaruit als prioriteiten zijn voortgevloeid het mogelijk maken van geregistreerd partnerschap, een beleid voor gelijkwaardigheid op de werkplek en een algemeen antidiscriminatiebeleid (niet alleen voor LGBT).

Seniore burgers: een groeiende groep

In 2040 zullen er voor het eerst in onze geschiedenis meer ouderen dan kinderen zijn, zo’n eenvijfde van de wereldbevolking. In Suriname is nu ongeveer negen procent van onze bevolking ouder dan 60 jaar, maar dit percentage zal ook snel stijgen tot 25 – 30 procent, waarvan meer vrouwen dan mannen.

Ondanks de forse groei van deze groep, zijn er geen specifieke internationale mensenrechten-instrumenten voor ouderen. Er zijn alleen verwijzingen in algemene verdragen, zoals de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, het Verdrag voor Burger en Politieke Rechten, het CEDAW Verdrag en het Verdrag voor de Rechten van Mensen met een Beperking.

Een belangrijke internationale committering van Suriname is de ‘Madrid Plan of Action on Ageing’. In 2012 bracht Suriname verslag uit over de vorderingen van de vier jaren daarvoor. Helaas is er niet veel veranderd sindsdien. Er zijn in Suriname ook nauwelijks specifieke wetten voor bescherming van de rechten van ouderen. Volgens het Burgerlijk Wetboek is er een zorgplicht voor volwassen kinderen tegenover hun ouders, echter is hier geen toezicht op. In 2008 werden volgens Wet en Staatsbesluit pensioenen van ambtenaren en anderen gekoppeld aan huidige inkomens en inflatie, waarmee een eerste stap naar waardevastheid is gedaan. In 2011 werd het bedrag voor de Algemene Ouderdomsvoorziening verhoogd, en in 2013 kregen alle seniore burgers de mogelijkheid om basisgezondheidszorg te genieten op de kosten van de Staat.

Ondanks deze positieve noot, is het nog steeds slecht gesteld met de situatie van onze seniore burgers. Huisvesting is voor hen een groeiend probleem. Er is een conceptwet voor opvanginstellingen voor ouderen, maar deze wet is nog niet uitgewerkt in de praktijk. Volgens het rapport zijn naast huisvesting en opvang de hoogtse prioriteiten voor deze groep het zorgen voor goede gezondheidszorg toegespitst op seniore burgers, het bevorderen van de financiële zelfstandigheid van ouderen en de integratie van ouderen in de samenleving.

Voor de volledige nieuwsbrief klik hier