Projekta zoekt projectcoördinatoren en -assistenten

WIE ZIJN WIJ EN WAT DOEN WE?

PROJEKTA werkt aan het verbeteren van mensenrechten, democratie en goed bestuur in Suriname. Hierbij zijn vrouwenrechten en gendergelijkheid altijd een centraal punt.

Ons werk is heel divers. We werken met gemeenschapsorganisaties, dorpsbesturen, en andere NGO’s, maar ook met DNA, internationale en regionale organisaties, en de overheid. We organiseren trainingen, begeleiden gemeenschapsorganisaties om nog effectiever te zijn, geven lezingen en workshops, organiseren bewustwordingscampagnes, onderzoeken, schrijven, publiceren en doen nog veel meer. 

De komende jaren werken we o.a. aan het tegengaan van huiselijk geweld (ook geweld tegen kinderen), het bevorderen van mensenrechten in het algemeen, inclusief LGBTQ rechten, goed bestuur en burgerparticipatie, en zoals altijd, het versterken van gemeenschapsorganisaties en het maatschappelijk middenveld. 

Wij breiden ons team uit en zoeken enkele part-time en full-time projectmedewerkers, m.n. projectassistenten en projectcoördinatoren.

Bij Projekta werken we altijd als een team. Als projectmedewerker wordt van je verwacht dat je multi-inzetbaar bent, meewerkt aan meerdere projecten, en dat je de organisatie vertegenwoordigt in activiteiten van onze partnerorganisaties. 

WAT DOET EEN PROJECT ASSISTENT?

Een project assistent houdt zich bezig met logistieke organisatie en het onderhouden van contacten met deelnemers van activiteiten en programma’s. De assistent is ook verantwoordelijk voor de administratie van activiteiten. Daarnaast draagt een assistent bij aan het (inhoudelijk en organisatorisch) ontwikkelen van activiteiten, onderzoek, en rapportages. Er wordt van een assistent verwacht dat die doorgroeit naar het zelfstandig kunnen werken met partners en deelnemers, en zelfstandige ontwikkeling en beheer van activiteiten.

WAT DOET EEN PROJECTCOÖRDINATOR?

Een projectcoördinator is verantwoordelijk voor de dagelijkse voortgang en monitoring van een project. De coördinator maakt werkplannen, ontwerpt activiteiten, en is verantwoordelijk voor de uitvoering daarvan. De coördinator draagt bij aan het opzetten en uitvoeren van onderzoek als dit nodig is, en zorgt voor de interne en externe communicatie van het project. Daarnaast is de projectcoördinator verantwoordelijk voor de rapportages van het project.

WIE ZOEKEN WE?

• Je bent geïnteresseerd in maatschappelijke vraagstukken en je wil graag bijdragen aan een rechtvaardige samenleving.

• Je hebt een HBO of Universitair denk- en werkniveau, met liefst een achtergrond in de sociale wetenschappen, of sociaal culturele vakken. Ook (nog) niet afgestudeerden, of personen uit een andere richting kunnen solliciteren. 

• Je beheerst het Nederlands en Engels, en het liefst ook Sranantongo. Kennis van meerdere Surinaamse talen is een aanbeveling. 

• Je kan goed overweg met de computer, en kan tenminste werken in Word, Excel, Powerpoint.

• Beschikbaar zijn voor veldwerk (met in achtneming van Covid-regels) in en buiten Paramaribo is een aanbeveling.

• Je bent flexibel inzetbaar - qua type werk en tijd.

• Je vindt het niet erg om kritisch begeleid te worden.

• Je bent leergierig, zoekt graag zelf dingen uit, maar durft hulp te vragen als je iets niet weet/kan.

• Je houdt van uitdagingen en wil je graag breed ontwikkelen.

WAT WIJ BIEDEN

• Een uitdagende baan, met enige flexibiliteit in je werkuren.

• Een goed salaris

• De normale secundaire voorwaarden (voor full-timers)

• Een omgeving waarin je jezelf kan ontwikkelen

• Studeer je nog, dan krijg je de gelegenheid werk en studie te combineren.

Heb je belangstelling, vul dan hier het Google formulier in. De uiterste datum voor aanmelding is woensdag 8 september. 

Lukt dit niet, stuur dan een email naar projekta@sr.net of app naar: 8677022

We sturen dan het formulier voor je op.

Corruptie is normaal

Moet je reisje naar de Champions League finale aannemen als relatiegeschenk van een bedrijf dat meedingt naar een contract waar jij over moet beslissen? Wat doe je straks met al die enorme kerstpakketten die je thuis bezorgd krijgt van mensen die een vergunning hebben aangevraagd bij jouw afdeling? En blijf je stil als je partner heeft gelogen over zijn diploma’s als jij in de selectiecommissie zit? Het zijn enkele van de vragen waar de deelnemers aan de corruptie-awareness sessie van Projekta zich over bogen. De sessie werd georganiseerd in het kader van de Internationale Anti-corruptiedag op 9 december, en was onderdeel van Democratiemaand 2020.

Familie

De sessie was een combinatie van theorie, over definitie en vormen van corruptie, en interactieve quizzen en discussies aan de hand van cases. Bij de ‘Boter op je Kop’ quiz konden deelnemers nagaan in hoe verre hun eigen handelen in dagelijkse situaties neigt naar corruptie. Benoemingen als familielid accepteren, gunsten vragen aan familieleden werkzaam bij dienstverlenende overheidsinstanties zijn enkele cases aan de hand waarvan de deelnemers konden toetsen of hun handelen in dagelijkse situaties corruptiegevoelig is.

Tijdens een korte presentatie werd vervolgens stilgestaan bij de definitie van corruptie en werden diverse vormen van corruptie nader bekeken, van vriendjespolitiek en nepotisme tot fraude en omkoping. Er werd ook stilgestaan bij belangenverstrengeling, en bij ‘state capture’ – als de centrale functies van de Staat worden ontmanteld, bijvoorbeeld door een persoon of partij die wetgeving kan laten maken die zijn belang voorop stelt.

Corruptie is norm

De sessie werd afgesloten met een serie van ‘Corrupte Corry’s’, een serie cases bedacht door Projekta. ‘Elke gelijkenis met bestaande personen en gebeurtenissen is geheel toevallig’ gaf de facilitator aan, met een overduidelijke knipoog. De deelnemers konden met elkaar nagaan of de handelingen van Corry corrupt waren of ernaar neigden, en zo ja, welke vorm van corruptie aan de orde was.

De case van de directeur van een ministerie die zijn/haar kinderen en hun vrienden, ook na werktijd door de chauffeur laat halen en die het overwerk vervolgens boekt op kosten van de Staat, is slechts één voorbeeld van een case die voor veel discussie zorgde.

De discussies maakten duidelijk dat velen dagelijks geconfronteerd raken met wat in feite corruptieve handelingen zijn, maar dat die als norm zijn geaccepteerd. Velen zijn dus niet in staat om corruptierisico’s te herkennen in hun eigen omgeving of hun eigen werk en handelen.

Deelnemers hebben de sessie als eye-opener ervaren, en hebben aangegeven dat soortgelijke sessies ook nuttig zijn voor o.a. jongeren en overheidsfunctionarissen. Projekta vertelde dat zij al sinds 2009 verschillende sessies organiseerde, ook voor bijvoorbeeld politieke partijen.

Helaas is de belangstelling nooit erg groot geweest- niet alleen bij de politieke partijen, maar ook bij het publiek. Velen denken wellicht te weten wat corruptie is, maar uit de sessie bleek weer eens dat dit bij lange na niet het geval is.

Ministers van SoZaVo en AW&J beloven meer betrokkenheid van maatschappelijke organisaties bij de aanpak van seksueel en huiselijk geweld

Donderdag 10 september presenteerden 38 maatschappelijke organisaties de ‘Prioriteiten tegen Geweld’ aan bijna 100 personen, waaronder Ministers Uraiqit Ramsaran van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (SoZaVo) en Rishma Kuldipsingh van Arbeid, Werkgelegenheid en Jeugdzaken (AW&J). Ook vertegenwoordigers van onder andere de Ministeries van Volksgezondheid, Justitie en Politie, het Academisch Ziekenhuis Paramaribo en UNICEF namen deel aan de Zoom-sessie. DNA was goed vertegenwoordigd met meer dan vijf parlementariërs van zowel coalitie als oppositie. 

Hoor ons nu: de stem van lokale gemeenschappen in beleid

Sharda Ganga, directeur van Projekta, opende de presentatie met een inleiding over het programma Hear Us Now (HUN): Bringing the Voices of Local Communities into the National Dialogue against Domestic and Sexual Violence’ dat Projekta begin 2019 gestart is met financiële ondersteuning van het European Instrument for Democracy & Human Rights (EIDHR). De prioriteitenlijst die gepresenteerd is, is samengesteld door gemeenschapsorganisaties die binnen het HUN-programma trainingen hebben gevolgd en zijn begeleid om te werken aan het tegengaan van geweld in hun buurt of binnen hun doelgroep. De prioriteitenlijst wordt verder ondersteund door grotere maatschappelijke organisaties die werken op dit gebied, zoals Women’s Rights Centre, Surinaamse Vereniging voor Psychologen en Orthopedagogen en Stichting Lobi.

Totstandkoming Prioriteiten tegen Geweld tijdens een workshop L&A in februari 2020

Tijdens de virtuele presentatie van afgelopen donderdag waren er verhalen uit de gemeenschappen van Andy Bandison van Santostars (Santodorp), Wiedjawatie Jawalapersad van stichting Sari (Nickerie), Rishi Moella van stichting Jagran Mangal (Uitvlugt/Paramaribo) en Helene Frijde van stichting Mama Joyce (Commewijne). Zij pleitten voor meer crisisopvang voor gezinnen, meer training en begeleiding aan religieuze organisaties zodat zij meer aandacht besteden aan het tegengaan van geweld en/of de zorg voor slachtoffers. Maar ze pleitten ook voor meer decentralisatie van hulpverlening door bijvoorbeeld meer meldpunten en meer programma’s voor begeleiding van slachtoffers en plegers. Heel concreet was de vraag dat als de instanties kinderen plaatsen bij tehuizen – vaak genoeg slachtoffers van geweld – die ook zorg moeten dragen voor de basiszorgkaart van die kinderen, en dat de kinderbijslag voor die kinderen aan de tehuizen toekomt, en niet aan de personen die de plegers zijn van het geweld of het misbruik.

De lijst met Prioriteiten tegen Geweld gaat in op deze en andere problemen en gebreken rondom de aanpak van seksueel en huiselijk geweld. 

Stichting Sari geeft infosessie over geweld aan COVAB Nickerie

Reacties en oplossingen

Carla Bakboord van Women’s Rights Centre, een van de nationale organisaties die zich al decennia inzet op het gebied van gendergerelateerd geweld, zei dat ze erg blij is met het HUN-programma en de gepassioneerde manier waarop de deelnemende organisaties zich inzetten tegen geweld in hun gemeenschappen en onder hun doelgroepen. De decentralisatie van de hulpverlening is nodig om het complexe probleem van gendergerelateerd geweld aan te pakken. Ze benadrukte dat het wiel niet steeds opnieuw uitgevonden hoeft te worden en dat ze hoopt dat overleg zoals vandaag een structureel karakter krijgt, zodat de beleidsmakers horen wat er in het veld speelt. 

Minister Ramsaran van SoZaVo beaamde dat. Van de Prioriteiten tegen Geweld zal zeker gebruik gemaakt worden voor het ontwikkelen van geïntegreerd beleid, zei de minister, en hij nodigde de organisaties uit om om de tafel te zitten. Hij gaf verder aan dat er binnen het Integraal Kinderbeschermingsnetwerk (IKBeN) hard wordt gewerkt aan een systeem van doorverwijzing en case-management. 

Minister Kuldipsingh van AW&J legde de nadruk op voorlichting, opvoeding en het belang van praten met kinderen. Ze hoort graag meer ervaringen uit het veld en wil voor het ontwikkelen van beleid een samenwerking aangaan, zodat er beter beleid gemaakt kan worden, waarbij alle stakeholders op één lijn zitten. 

DNA-lid Ann Sadi benadrukte de noodzaak van het begeleiden van DR en RR-leden om een grotere rol te spelen bij dit vraagstuk, want zij begeven zich in alle hoeken van het district. DNA-lid Patricia Etnel, die ook sprak namens de voorzitter van DNA, legde de nadruk op voorlichting aan jongeren over gezonde relaties en sterke gezinnen. Het parlement heeft in de afgelopen jaren gewerkt aan strengere straffen voor daders, maar er moet ook een natraject van begeleiding zijn, zodat ze niet terugvallen in dezelfde situatie. Ze benadrukte het belang van het opnemen van duidelijke beleidsmaatregelen tegen geweld in ‘s lands begroting.

Gemeenschapsorganisatie A Jaw De organiseert knutseldag over geweld tegen kinderen

Actieve online participatie

Andere onderwerpen die werden besproken in de open discussie waren onder andere het identificeren van rolmodellen om voorlichting te geven, het belang van dataverzameling en het delen van informatie, het gebrek aan menskracht bij verantwoordelijke instituties, de noodzaak van een wettelijke basis voor subsidiebeleid voor opvanglocaties en capaciteitsversterking van de organisaties om aan de voorwaarden voor subsidie(aanvragen) te voldoen. 

Terwijl de sprekers hun verhaal vertelden en de ministers hun reactie gaven, ontstond er een actief gesprek in de chat, waarbij er vragen werden gesteld en beantwoord, informatie en tips gegeven en complimenten uitgedeeld. Het allerbelangrijkste was dat er contactgegevens werden uitgewisseld en afspraken werden gemaakt tussen de gemeenschapswerkers en beleidsmakers en volksvertegenwoordigers. Van zo een succesvolle lobby, met meteen concrete resultaten, had niemand durven dromen!

Lilian Ferrier ontvangt derde Human Rights Award Suriname

Dr. Lilian Ferrier en
EU-ambassadeur Fernando Ponz Cantó

De EU Delegation for Suriname’s Human Rights Award 2019 is uitgereikt aan psycholoog Lilian Ferrier voor haar verdiensten als voorvechter van kinderrechten in Suriname. Tijdens het mensenrechtenseminar in Courtyard by Marriott is de award overhandigd door de EU vertegenwoordiger voor Suriname, Fernando Ponz Cantó. Dit is de derde EU Human Rights Award die in Suriname is uitgereikt. Het is 30 jaar geleden dat het Kinderrechtenverdrag in Suriname werd geratificeerd. In dit kader is de award overhandigd aan een voorvechter van dit thema, in dit geval mevrouw Lilian Ferrier.

Tante Lilian
Het seminar bestond uit twee dagdelen. De awarduitreiking heeft plaatsgevonden in het tweede dagdeel. Het dagdeel is ingeleid met een  filmpje ‘Tante Lilian’ waarin een vraaggesprek van de 14-jarige - Matai Zamuels met mevr. Ferrier wordt vertoond. In het interview gaat ze in op haar decennialange strijd voor kinderrechten, de successen en teleurstellingen en haar gedachten over de algemene houding in de samenleving over kinderen. “Ik weet niet waar de negatieve houding tegenover onze kinderen vandaan komt”, zegt zij in het vraaggesprek. “Veel volwassenen denken ‘kinderen zijn mijn bezit en horen te doen wat ik zeg.’’ 

drs. Lilian Ferrier en Matai Zamuel

Ferrier is klinische en ontwikkelingspsycholoog. Zij heeft, net als de interviewer ook geconstateerd dat volwassenen vaak opmerken dat kinderen niet alleen op hun rechten, maar ook op hun plichten moeten worden gewezen. Hierop zegt zij dat volwassenen hun verantwoordelijkheid moeten nemen en ervoor moeten zorgen dat kinderen hun rechten kunnen beleven. De gedachte dat kinderen ook plichten hebben, mondt vaak uit in straf. ‘Ik spreek niet van plicht, maar van verantwoordelijkheid van kinderen’ zegt Ferrier. In het vraaggesprek vertelt de activiste ook over de hoogtepunten in haar werk. Een daarvan is dat er wetgeving is gekomen waardoor kinderen in de rechtszaal een stem hebben. De rechter is ook verplicht om volgens kindvriendelijke regels kinderen te verhoren in zaken die hun aangaan. Ze vertelde ook over hoe het idee voor Opa Doeli is ontstaan nadat zij de toenmalige minister van Justitie naar het jeugdcellenhuis bracht waar zij een rondleiding kregen door de jeugdigen die daar zaten. 

Zij gaf verder aan dat een kinderrechtenactivist een groot incasseringsvermogen moet hebben: “Want ze gaan je belachelijk maken, het is niet altijd prettig, maar het hoort erbij.” Ferrier zegt verder dat wanneer het kinderrechten betreft, het vooral om het hart gaat. “Wanneer het gaat om kinderrechten, mensenrechten, denkt men vaak dat het een juridisch iets is, maar het gaat vooral om het hart. Het gaat erom dat jij je als mens inzet voor een ander zodat die het beter kan hebben. Niet alleen praten op conferenties, maar ook gewoon doen” 

“Kinderrechten vormen de hoeksteen voor mensenrechten”, zegt EU vertegenwoordiger Ponz Cantó. “In dat kader denk ik dat het erg fijn is en een voorrecht voor mij om deze award uit te reiken aan dit individu voor het werk dat zij heeft gedaan, binnen haar eigen mogelijkheden.” 

Onderzoek naar huiselijk geweld
Voorafgaand aan de uitreiking, zijn vier gemeenschapsorganisaties aan het woord geweest. Zij hebben resultaten gepresenteerd van kleinschalig onderzoek dat zij hebben uitgevoerd in de gebieden waar zij actief zijn. Deze organsisaties maken deel uit van het ‘Hear us Now’ programma dat wordt uitgevoerd door Projekta, met financiële ondersteuning van de European Instrument for Democracy & Human Rights (EIDHR). Binnen het programma worden de organisaties versterkt om in hun regulier programma huiselijk geweld en seksueel misbruik bespreekbaar te maken en aan te pakken. Daarnaast worden zij ook getraind om hun eigen verhaal te vertellen; zodat zij de realiteit van de gemeenschap vanuit hun beleving delen met anderen, ook de beleidsmakers. 

Veiligheid voor kinderen 
Stichting Buurtwerk Latour (Stibula) heeft het onderzoek ‘Kinderbescherming in Latour: de bekendheid van het Meldpunt Kinderbescherming te Latour’ gepresenteerd. Een conclusie uit dit onderzoek is dat kinderen en jongeren weinig tot geen vertrouwen erin hebben dat volwassenen hun in bescherming zullen nemen. De onbekendheid van het Meldpunt Latour bij de bewoners van Latour is zorgwekkend. Stichting Sari uit Nickerie (Sarnami Nari betekent Surinaamse vrouw) heeft tijdens het onderzoek ‘Huiselijk geweld in Nickerie’ ontdekt dat zaken veel erger zijn dan zij vermoed hadden. Zo is bekend geworden dat volwassen vrouwen worden misbruikt door hun volwassen kinderen en dat seniore burgers, waaronder ook vrouwen, kinderen misbruiken. Dit was een shock voor de organisatie, die ook de hand in eigen boezem stak en aangaf dat gemeenschapsorganisaties eigenlijk veel meer moeten doen om geweld tegen te gaan. Het project ‘Hear Us Now’ heeft Sari in elk geval al de eerste handvaten aangereikt.

Huize Ekklisia is een tehuis voor kinderen die met geweld geconfronteerd zijn geraakt. Ook in het openbaar zijn deze kinderen niet gevrijwaard van geweld door volwassenen. Zo is het weleens voorgekomen dat de meisjes onderweg naar school zijn gedwongen tot prostitutie terwijl zij gebruik wensten te maken van het openbaar vervoer. Opvallend is dat het tehuis geen subsidie ontvangt van de overheid, maar wel kinderen toegewezen krijgt door overheidsinstanties. ‘Geld alleen is niet voldoende’ gaf deze organisatie aan; tehuizen moeten ook versterkt worden in het omgaan met kinderen met trauma’s, en in simpele aspecten van management en boekhouding.

Bibliotheek & Community Center the Hub uit Flora is erachter gekomen dat de kinderen uit de omgeving zo gewend zijn geraakt aan geweld dat zij het nieteens als geweld meer ervaren. The Community Hub en de andere organisaties willen graag een veilige plek zijn voor nog meer kinderen. Zij zijn het met elkaar eens dat dit onderzoek een belangrijke stap is in het bereiken van veilige plaatsen voor kinderen in de verschillende buurten. Carla Bakboord en Sabine de Vries, beiden wetenschappers die onderzoek doen naar geweld, hebben de kersverse onderzoekers gefeliciteerd met hun onderzoeken. “Dit is waardevolle informatie”, gaven zij aan. Dit werd benadrukt door de Unicef vertegenwoordiger in Suriname, dhr Matala.

Met de presentaties van de onderzoeken van de community organisaties, hebben zij een eerste stap gezet als ‘advocates’ (pleitbezorgers) voor bescherming tegen huiselijk en seksueel geweld. Onder begeleiding van Projekta zullen zij in de komende maanden verder invulling geven aan deze rol door onder andere een pakket van beleidsvoorstellen samen te stellen en deze aan te bieden aan diverse stakeholders.

Aan het eind van de ceremonie werden diverse personen bedankt voor hun (jarenlange) inzet op het gebied van kinderrechten. Bovenste rij: Sharda Ganga, Deborah Sastroredjo, Helene Frijde, Rita Sanchit, Sabine de Vries, Carla Bakboord, Faranaaz Pahalwankhan, Ingrid Nortan, Wilgo Koster, Monique Essed-Fernandes, Claudia Halfhide, Carmen Rasam, Tobi Graafsma, Rayah Bhattacharji. Onderste rij: Regiljo Nijman, Risma Bissesar, Wiedja Jawalapersad, Sandhya Soekhoe, Matai Zamuels, Lilian Ferrier, Annette Tjon Sie Fat, Sam Polanen, EU-ambassadeur Fernando Ponz Canto.

Visie op Schooltuinen

Zaterdag 12 en zondag 13 mei 2018 waren vertegenwoordigers van vijf scholen uit Para, Brokopondo en Marowijne bijeen voor de start van een reeks capacity building trainingen binnen het project ‘School gardens for education, environmental awareness & life skills’. Lees hier meer over dit weekend en de schenking van 2500 groenteplantjes van Selenasplanten N.V.

Het trainingsweekend bestond uit een theoretisch gedeelte, waarbij de deelnemers de ins en outs hebben geleerd over organisaties en management. Tevens was er een meer praktisch georienteerd deel, waarbij een aanvang gemaakt werd voor de planning en taakverdeling van de werkzaamheden rondom de schooltuinen.

Een aantal prikkelende stellingen zorgde voor interessante discussies. De stelling ‘Wie betaalt, bepaalt’ maakte verhalen los over donoren die onredelijke eisen stellen aan de ontvanger, veelal politiek ingegeven. De groep was wel collectief van mening dat ook wanneer je geld ontvangt, je niet stilletjes dankbaar hoeft te zijn, maar je als gemeenschap ook je input mag geven. Het gaat tenslotte om projectgelden die de ontwikkeling van de gemeenschap ten goede moeten komen. Voor de duurzaamheid van projectactiviteiten is van het belang dat deze zo breed mogelijk gedragen worden door die gemeenschap.

Door middel van groepsopdrachten werkten de deelnemers aan de voorbereiding voor het opzetten, opknappen of uitbreiden van de schooltuinen. Met name aan de Vision Exercise werd met groot enthousiasme gewerkt. Tijdens deze opdracht werd creatief uitgebeeld voor welke positieve veranderingen in de gemeenschap de schooltuin in 2030 heeft gezorgd. Deze visionaire manier van denken heeft velen nog meer gemotiveerd om hun schooltuin tot een succes te maken. 

Leerrijk en erg interessant; dit is hoe de aanwezigen de training hebben ervaren. “Elkaars mening moet je meenemen en je kunt leren van elkaar. Wat je niet wist, leer je van een ander.” Voor enkelen was het een moment van reflectie, omdat zij ook zijn gaan nadenken over hun ervaringen met organisaties en het managen van projecten in het verleden. Problemen rondom communicatie binnen organisaties leverden onderling veel herkenning op. Maar, zoals een deelnemer het verwoordde: “We moeten blijven communiceren met elkaar, zonder communicatie kom je nergens”.

Communicatie bleek ook tijdens de warming-up oefening 'de menselijke knoop'
van groot belang om uit de knoop te raken

Selenasplanten N.V. schenkt 2500 groentjesplantjes aan schooltuinen

Vertegenwoordigers van EBGS Balingsoela uit Brokopondo nemen de
symbolische schenking in ontvangst uit handen van Rouche Bink
van Selenasplanten N.V.

Het bedrijf Selenasplanten N.V. heeft groenteplantjes geschonken aan vijf scholen. Het gaat om een symbolische overhandiging in het kader van het ‘School gardens for education, environmental awareness & life skills- project’ (Schooltuinen voor onderwijs, milieubewustzijn en life skills) dat wordt uitgevoerd door Stichting Projekta. Dit project wordt gefinancierd door de Alcoa Foundation, waarvan op zaterdag 12 mei twee vertegenwoordigers getuige waren van de schenking en een deel van de training hebben bijgewoond.  

Vertegenwoordigers van de deelnemende scholen waren ook bijeen voor de start van een reeks capacity building trainingen. Projekta vindt het belangrijk dat de schooltuinen duurzaam worden beheerd. Hierdoor bestaat er een grotere kans van slagen en blijven de tuinen langer bestaan. 

Aan het project doen vijf scholen uit Marowijne, Brokopondo en Para mee. Een deel van deze scholen heeft al een tuin, maar wilt deze opknappen of uitbreiden. “Gedurende het project wordt een initiële schenking van 500 plantjes per school gedaan door Selenasplanten N.V van Willem A. Bink”, vertelt projectcoördinator Marcel Leune. De scholen geven aan wanneer de tuinen gereed zijn voor de aanplant om de schenking in ontvangst te nemen. Elke school bepaalt zelf hoe de tuin eruit zal zien. Zij zullen verder op eigen initiatief met de donor onderhandelen over eventuele schenkingen. 

De schooltuinen zijn niet slechts voor de scholen, maar dienen als middel voor ontwikkelingsmogelijkheden. Behalve leerkrachten, kunnen ook ondernemers en geïnteresseerde ouders deelnemen aan specifieke trainingen. Een daarvan is ecologisch tuinieren. Het hoofddoel van het project is om schoolprestaties te verbeteren. Dit wordt gedaan door onder andere een andere manier van les geven. Stichting Projekten Christelijk Onderwijs Suriname is aangetrokken om lesmateriaal te ontwikkelen voor vier vakgebieden op de scholen. Het gaat om Rekenen, Taal, Kunst & Cultuur en Orïentatie van jezelf op de wereld in de leerjaren zes en zeven. Leerlingen van de deelnemende scholen worden ook life skills, waaronder samenwerking en communicatie, aangeleerd door middel van de tuinen. 

Het project ‘Schooltuinen voor onderwijs, milieubewustzijn en life skills’ duurt van 1 januari tot en met 31 december 2018. 

Rouche Bink van Selenasplanten N.V. en Sharda Ganga van Projekta
na de ondertekening van de overeenkomst voor de schenking van
 ruim 2500 plantjes. Vertegenwoordigers van de deelnemende
scholen kijken toe

Afsluiting trainingen PCM en L&A

Zaterdag 10 maart vond de afsluiting plaats van de trainingstrajecten Project Cycle Management (PCM) en Lobby en Advocacy (L&A) welke PROJEKTA vezorgde in opdracht van het Kansfonds.

De trainingen duurden van oktober 2017 tot en met februari 2018. Het Kansfonds beëindigt in 2018 haar betrokkenheid bij projecten in Suriname, maar wilde nog een capaciteitsversterkingstraject aanbieden aan partnerorganisaties; deze twee trainingen waren daar deel van. Vanwege haar ervaring met trainingen in deze, benaderde de Pater Ahlbrinck Stichting (de lokale coördinator van het Kansfonds) Projekta voor het ontwerpen en verzorgen van de trainingen.

Christine Samson, voorzitter van de LAKS (Landelijke Adviescommissie Kansfond Suriname) benadrukte bij de opening het belang van de trainingen gegeven door Projekta, zeker ten tijde van deze economische crisis, beperkte donoren en vertrekkende fondsen. Bovendien is zij trots dat er zoveel organisaties gehoor hebben gegeven aan de oproep voor capaciteitsversterking.

Christine Samson, voorzitter van de Landelijke Adviescommissie
Kansfond Suriname, spreekt te aanwezigen toe

Aan de PCM training namen 32 deelnemers van 15 organisaties deel uit diverse districten, van Nickerie tot Sipaliwini. De trainingen combineerden klassikale sessies met doorlopende begeleiding van de deelnemers in het samenstellen van een projectaanvraag. Er zijn gedurende het trainings- en begeleidingstraject een aantal volwaardige projectaanvragen ontwikkeld, onder andere voor het bevorderen van gezonde voeding bij EBG-scholieren, onderzoek naar tweevingerige luiaards, het promoten van schaken bij het verbeteren van schoolprestaties van GLO-leerlingen in Brokopondo en diabetespreventie onder jongeren in Saramacca.

Deelnemer Maverick Boejoekoe van Youth Education
and Leadership Foundation presenteert projectdossier

Aan de Lobby en Advocacy training namen 27 deelnemers van 14 organisties deel. Ook deze training leverde een aantal eindproducten op, zoals advocacy key messages en speeches, en lobby- en advocacy-plannen, voor onder andere thuiszorg voor seniore burgers in Brokopondo, huisvesting voor mensen met een beperking, een Nationaal Plan van Aanpak tegen Dementie, en gerichte opleidingen voor leerkrachten voor het speciaal onderwijs.

Deelnemers Nancy Boldewijn en Kristine Luckham van de
Alzheimer Stichting houden hun speech

Bij de certificaatuitreiking presenteerde een deel van de organisaties hun projectdossiers en advocacy-plannen. De advocacy-cursisten moesten daarnaast hun speech aan het publiek voorhouden, een oefening voor “het echte werk”, voor als zij de kans krijgen hun issue te presenteren voor bijvoorbeeld een Minister of in de Nationale Assemblee.

One-pager Stichting Woonzorg Wiesje

Het publiek kreeg ook twee zogeheten one-pagers uitgereikt. Op dit informatieblad staat in het kort uitgelegd wat het probleem is waar aandacht voor wordt gevraagd en welke actie er dringend genomen moet worden om het probleem aan te pakken. De one-pagers van de Medische Zending Primary Health Care Suriname, waarin zij aandacht vragen voor de noodzaak van een doorgangshuis voor zwangere vrouwen in het binnenland, en die van Stichting Woonzorg Wiesje waarin aandacht gevraagd wordt voor inrichting van het nieuwe hoofdgebouw, zijn via deze link te lezen.

Ter afsluiting sprak Kristine Luckham van de Stichting Alzheimer en overige Dementieën in Suriname (SAODS) namens alle deelnemers haar dank uit naar het Kansfonds en Projekta. Niet alleen de training, maar ook de een-op-een begeleiding werd enorm gewaardeerd. Dat Projekta zich met passie heeft ingezet om de vaardigheden van de deelnemers en de kwaliteit van de projectdossiers en L&A-plannen naar een hoger niveau te tillen, betekende dat de deenemers flink door moetsen werken om hun huiswerk naar behoren te maken, maar deze betrokkenheid werd tegelijkertijd erg op prijs gesteld. 

De directeur van Projekta, Sharda Ganga, gaf aan dat het ook voor hen een intensief traject is geweest, maar dat het voor Projekta een genoegen was om met zoveel enthousiaste deelnemers te werken waarvan de meerderheid, ondanks de intensieve begeleiding, niet opgegeven heeft.

Een voorbeeld hiervan was het Blindencentrum (Nationale Stichting voor Blinden en Slechtzienden in Suriname, NSBS) tijdens de Lobby en Advocacy training. “De eerste dag van de training ging het helemaal niet, ze waren de wanhoop nabij en ik was streng. Je ziet dat mensen vaak opgeven, maar zij kwamen de volgende dag en hun speech was de beste! Ik vroeg: wat is er gebeurd? En ze vertelde dat ze niet hadden geslapen en de hele avond hebben zitten appen om eraan te werken. Zij geven niet op”. Ganga noemde hen een voorbeeld van doorzettingsvermogen. 

Kijk ook op onze Facebook-pagina voor een impressie en foto's van de trainingen.

De registratielijst: Effecten van kleinschaligheid op politiek en democratie in Suriname

Door: Jo-Ann Monsels

Panelleden in discussie met 
inleider dr. Wouter Veenendaal

Misschien bent u hem ook al tegen gekomen: een meneer van een vier-letterige politieke partij, die bij Chinese winkels staat met een registratielijst. Het was de grap van de dag. Niemand zet toch even voor de winkel zijn naam op een registratielijst van een politieke partij. Mijn mond werd gesnoerd, want trots wees hij me 35 namen van mensen die zich al hadden opgegeven voor lidmaatschap. ,,Geeft u hen een zak rijst?” vroeg ik verontwaardigd. Hij schudde van nee en lachte breed. U kunt zich opgeven en dan wordt u gebeld voor verdere afspraken...

Dit is Suriname van vandaag. Zonder een folder met een partijprogramma of ideologie te delen met het volk, was die meneer er wel in geslaagd om 35 contactgegevens te krijgen op een lijst. Volgens Dr. Veenendaal houden deze directe relaties tussen kiezers en politici verband met de geringe bevolkingsgrootte. Hij ontdekte in verschillende kleine landen in het Caribisch gebied, Europa, Afrika, en de Grote Oceaan een patroon van patronage en cliëntelisme in hun politiekvoering. Grote stakingen en politiek geweld blijven merendeels uit, omdat in de kleine (eiland)staten de regering invloed heeft op alle onderdelen van de maatschappij.

Dr. Wouter Veenendaal presenteert zijn onderzoeksbevindingen

Panelleden Jaya Faria Jarvis, August Boldewijn en Ine Apapoe
maken aantekeningen tijdens de presentatie

Wederzijdse afhankelijkheid in de Surinaamse politiek

Als inleider van de paneldiscussie “Effecten van kleinschaligheid op politiek en democratie in Suriname”, ging Dr. Veenendaal in op verschillende niveaus van afhankelijkheid in het politieke systeem van Suriname. Het kwalitatief onderzoek is voltrokken onder politici, NGO's, wetenschappers en journalisten en toont vooral hun perspectief op de Surinaamse politiek. Zo ervaren politici door de vele berichten via Facebook, Whatsapp en andere social media dat ze constant in contact zijn met het volk. Dit is niet per se de ervaring van de massa, omdat een selectieve "loyale" groep steeds via informele wegen in contact treedt met haar partijtoppers. Inhoudelijk gaan de gesprekken meestal niet over verbetering van het politiek beleid, maar over hulp en gunsten. De kiezers houden zich afhankelijk van politici, omdat de formele omgang met overheidsinstanties lang kan duren en soms niet werkt. Deze ondermijning van de bestaande democratische systemen heeft een negatieve invloed op het functioneren van onze politici. Iedere keer wanneer een Surinamer voor die kruiwagenpolitiek kiest, draagt deze bij aan verzwakking van instituten in dit land. 

Het publiek was in grote getale op de presentatie afgekomen

Anderzijds zijn politici ook afhankelijk van kiezers, omdat iedere stem een groot verschil kan maken voor regeermacht. Het politiek beleid van de meeste partijen is gecentreerd rondom het personage van een leider. Van de interne partijdemocratie blijft weinig over. De politieke partijen zorgen voor een emotionele verbondenheid tussen de bevolking en de sterke persoonlijkheden in hun partij, waardoor mensen traditiegetrouw stemmen. Aangezien het traditioneel kiesgedrag in Suriname veel weg heeft van etnisch stemmen, hebben politieke partijen elkaar onderling ook nodig om ervoor te zorgen dat alle etnische meerderheden vertegenwoordigd zijn in de regering. Door die samenstelling worden grote etnische opstanden voorkomen. Ook politici hebben onderling veel informeel contact voor samenwerking, omdat iedereen voordeel heeft bij stabiliteit in het land. Deze stabiliteit is nodig om van internationale donoren gelden te kunnen ontvangen voor de begrotingen.

Er kwamen diverse vragen uit de zaal

Polarisatie in de Surinaamse politiek

De politieke competitie tussen de Surinaamse politieke partijen gaat vaak niet om verschillen in partij-ideologie, maar eerder om persoonlijke conflicten tussen politici.  Aangezien er onvoldoende naleving is op de wet financiering van politieke partijen, worden overheidsgelden gebruikt voor partijreclame. Positieve ontwikkelingen in het land zoals de aanleg van wegen worden gepropageerd als verdiensten van een partij. En algemene rechten van de bevolking zoals werkgelegenheid en domeingronden worden ingezet als partijgunsten aan een samenleving. In dit proces vindt afzwakking plaats van overheidsinstituties door kader (van de tegenpartij) bewust niet te benoemen of geen gelden toe te wijzen aan instanties. 

Moderator Sharda Ganga faciliteerde de discussie tussen de
inleider, het panel en het publiek

Burgerparticipatie in ons dagelijks leven

De gehouden paneldiscussie zou allerzins deprimerend overkomen, indien er geen alternatieven waren om deze cyclus van afhankelijkheid te doorbreken. Tijdens de discussie vroeg het publiek meermaals in hoeverre de formele en informele educatie ingezet kan worden voor burgerschapszin en burgerparticipatie. Persoonlijk geloof ik in het versterken van het maatschappelijk middenveld om deze cyclus te doorbreken. Het maatschappelijk middenveld kan op termijn doordringen in vele facetten van de samenleving en daardoor samen met lokale organisaties vraagstukken oplossen.  

Dit middenveld kan het volk bewust maken op welke manier dagelijkse beslissingen bijdragen aan goed bestuur. Ik ben bijvoorbeeld ervan overtuigd dat ik de politieke partij geholpen heb door mijn naam niet op die registratielijst te zetten. Wij hebben als kiezers de macht om een goed politiek bestuur af te dwingen. Indien wij de lat hoog leggen voor onze politici, zijn ze genoodzaakt een realistische planning en een partijprogramma aan ons te presenteren. 

Ook jongeren toonden zich geïnteresseerd in het onderwerp